Δείγματα · φανταστικά παιδιά

Δείγματα ανά ηλικία του παιδιού σας

Εικονογραφημένο βιβλίο για 4–5 ετών και κόμικ για 6–8, 7–9, 9–11 και 12–14 — οι πρώτες σελίδες, ακριβώς όπως θα τις λάβετε.

Πόσων χρονών είναι το παιδί σας;

Διαλέξτε ηλικία — θα σας δείξουμε το δείγμα που ταιριάζει.

Εξώφυλλο του δείγματος «Ο Ρέξο και η μικρούλα σκηνή» (4–5 ετών)
4–5 ετών · εικονογραφημένο βιβλίο — διαβάζει ο γονιός

Ο Ρέξο και η μικρούλα σκηνή

Ο Μπρούνο θέλει να δει τις πυγολαμπίδες από τη σκηνή του δίπλα στη λίμνη. Έρχεται καταιγίδα, η σκηνή μετακομίζει μέσα στην καλύβα — και ο μεγαλύτερος δεινόσαυρος της κοιλάδας χτυπά την πόρτα.

Αυτό το δείγμα είναι προς το παρόν στα αγγλικά — τα συννεφάκια θα μεταφραστούν σύντομα. Το κείμενο κάθε σελίδας είναι μεταφρασμένο κάτω από την εικόνα.

  • Στυλ: Πλαστελίνη
  • Δείγμα: εξώφυλλο + 6 από 16 σελίδες
  • Ήρωας: Μπρούνο, 5 ετών (φανταστικός)
Διάβασε το δείγμα

Δείγμα — φανταστικό παιδί

  1. Εξώφυλλο: ο Μπρούνο και ο μικρούλης Πούπο μπροστά σε μια καλύβα με μια μικροσκοπική πορτοκαλί σκηνή· ο τεράστιος Ρέξο κρυφοκοιτάζει πάνω από τη στέγη κρατώντας ένα φύλλο πάνω από το κεφάλι του.

    Ο Ρέξο και η μικρούλα σκηνή

    Ένα βιβλίο για τον Μπρούνο

  2. Ο Μπρούνο και ο Πούπο δίπλα στη λίμνη με την πορτοκαλί σκηνή· ο Δόκτωρ Απολίθωμας στην πόρτα της καλύβας δείχνει τα σύννεφα της καταιγίδας. Δίπλα στη λίμνη, ο Μπρούνο και ο Πούπο έστηναν μια μικροσκοπική πορτοκαλί σκηνή, γιατί απόψε θα έρχονταν οι πυγολαμπίδες. Ο Πούπο τσίριζε από χαρά. Όμως σύννεφα κύλησαν πάνω από τους λόφους και ο Δόκτωρ Απολίθωμας είπε: «Έρχεται καταιγίδα — απόψε η σκηνή κοιμάται στην καλύβα μου.» ΠΙΠ!

    Δίπλα στη λίμνη, ο Μπρούνο και ο Πούπο έστηναν μια μικροσκοπική πορτοκαλί σκηνή, γιατί απόψε θα έρχονταν οι πυγολαμπίδες. Ο Πούπο τσίριζε από χαρά. Όμως σύννεφα κύλησαν πάνω από τους λόφους και ο Δόκτωρ Απολίθωμας είπε: «Έρχεται καταιγίδα — απόψε η σκηνή κοιμάται στην καλύβα μου.»

    ΠΙΠ!

  3. Μέσα στην καλύβα στέκεται η σκηνή· ο Μπρούνο έχει τραβήξει την αγκαθωτή δεινοσαυροκουκούλα του πάνω από τα μάτια, ενώ βροχή και αστραπές γεμίζουν το παράθυρο. Η σκηνή στεκόταν τώρα μέσα στην καλύβα. «Πυγολαμπίδες, πού είστε;» ψιθύρισε ο Μπρούνο, αλλά έξω υπήρχαν μόνο βροντές. Ο Μπρούνο τράβηξε την αγκαθωτή δεινοσαυροκουκούλα του πάνω από τα μάτια: «Είμαι θωρακισμένος δεινόσαυρος, δεν φοβάμαι!» Ακριβώς τότε, κάποιος χτύπησε την πόρτα: τοκ, τοκ. ΜΠΟΥΜ!

    Η σκηνή στεκόταν τώρα μέσα στην καλύβα. «Πυγολαμπίδες, πού είστε;» ψιθύρισε ο Μπρούνο, αλλά έξω υπήρχαν μόνο βροντές. Ο Μπρούνο τράβηξε την αγκαθωτή δεινοσαυροκουκούλα του πάνω από τα μάτια: «Είμαι θωρακισμένος δεινόσαυρος, δεν φοβάμαι!» Ακριβώς τότε, κάποιος χτύπησε την πόρτα: τοκ, τοκ.

    ΜΠΟΥΜ!

  4. Ένα τεράστιο βρεγμένο κεφάλι του Ρέξο κάτω από ένα φύλλο γεμίζει την πόρτα· μετά ο Μπρούνο του ψιθυρίζει. Στην πόρτα στεκόταν ο Ρέξο, ο μεγαλύτερος δεινόσαυρος της κοιλάδας, και χωρούσε μόνο το κεφάλι του. «Μπορώ να μπω κι εγώ, όταν η βροντή είναι ακόμα πιο μεγάλη από μένα;» ψιθύρισε, τρέμοντας σαν ζελέ. Ο Μπρούνο τον κοίταξε, έσπρωξε πίσω την κουκούλα του και ψιθύρισε: «Κι εγώ φοβάμαι λιγουλάκι — έλα πιο κοντά.» ΜΠΟΥΜ!

    Στην πόρτα στεκόταν ο Ρέξο, ο μεγαλύτερος δεινόσαυρος της κοιλάδας, και χωρούσε μόνο το κεφάλι του. «Μπορώ να μπω κι εγώ, όταν η βροντή είναι ακόμα πιο μεγάλη από μένα;» ψιθύρισε, τρέμοντας σαν ζελέ. Ο Μπρούνο τον κοίταξε, έσπρωξε πίσω την κουκούλα του και ψιθύρισε: «Κι εγώ φοβάμαι λιγουλάκι — έλα πιο κοντά.»

    ΜΠΟΥΜ!

  5. Το κεφάλι του Ρέξο δίπλα στη σκηνή που λάμπει σαν κολοκύθα· ο Μπρούνο σηκώνει δύο δάχτυλα και ο Πούπο τσιρίζει. Ο Ρέξο χώθηκε με την πλάτη και την ουρά κάτω από τη στέγη της αποθήκης για τα ξύλα. Ο Μπρούνο άναψε τον φακό του και η σκηνή έλαμψε σαν κολοκύθα. «Όταν μπουμπουνίζει, μετράμε: ένα, δύο…» άρχισε ο Μπρούνο, αλλά ο Πούπο τσίριξε ακριβώς στη μέση. «Αυτό δεν είναι τρία!» γέλασε ο Ρέξο. ΠΙΠ!

    Ο Ρέξο χώθηκε με την πλάτη και την ουρά κάτω από τη στέγη της αποθήκης για τα ξύλα. Ο Μπρούνο άναψε τον φακό του και η σκηνή έλαμψε σαν κολοκύθα. «Όταν μπουμπουνίζει, μετράμε: ένα, δύο…» άρχισε ο Μπρούνο, αλλά ο Πούπο τσίριξε ακριβώς στη μέση. «Αυτό δεν είναι τρία!» γέλασε ο Ρέξο.

    ΠΙΠ!

  6. Ο Μπρούνο φουσκώνει τα μάγουλα για ένα Μπουμάκι, ενώ ο Ρέξο γελάει με κλειστά μάτια. Η βροντή μπουμπούνισε ξανά. Ο Μπρούνο φούσκωσε τα μάγουλα και μπουμπούνισε με ψιλή φωνούλα: «Μπουμάκι!» Ο Ρέξο ξεκαρδίστηκε και τον παρακάλεσε να το ξανακάνει. ΜΠΟΥΜΑΚΙ!

    Η βροντή μπουμπούνισε ξανά. Ο Μπρούνο φούσκωσε τα μάγουλα και μπουμπούνισε με ψιλή φωνούλα: «Μπουμάκι!» Ο Ρέξο ξεκαρδίστηκε και τον παρακάλεσε να το ξανακάνει.

    ΜΠΟΥΜΑΚΙ!

  7. Ο Ρέξο κοιμάται με μια κουβέρτα στη μύτη ενώ έξω λάμπουν πυγολαμπίδες· στο σπίτι η μαμά γελάει με το Μπουμάκι του Μπρούνο ενώ σκουπίζει με την ηλεκτρική σκούπα. ΖΖΖΖ! Ύστερα η βροχή σταμάτησε, η βροντή απομακρύνθηκε πάνω από τους λόφους και εκατοντάδες πυγολαμπίδες υψώθηκαν πάνω από τη λίμνη. Ο μεγαλύτερος δεινόσαυρος της κοιλάδας δεν τις είδε, γιατί κοιμόταν, κι έτσι ο Μπρούνο του σκέπασε τη μύτη με μια κουβέρτα. Λίγες μέρες αργότερα, στο σπίτι, η ηλεκτρική σκούπα βρυχήθηκε, ο Μπρούνο φούσκωσε τα μάγουλα — «Μπουμάκι!» — και η μαμά ξέσπασε στα γέλια.

    ΖΖΖΖ!

    Ύστερα η βροχή σταμάτησε, η βροντή απομακρύνθηκε πάνω από τους λόφους και εκατοντάδες πυγολαμπίδες υψώθηκαν πάνω από τη λίμνη. Ο μεγαλύτερος δεινόσαυρος της κοιλάδας δεν τις είδε, γιατί κοιμόταν, κι έτσι ο Μπρούνο του σκέπασε τη μύτη με μια κουβέρτα. Λίγες μέρες αργότερα, στο σπίτι, η ηλεκτρική σκούπα βρυχήθηκε, ο Μπρούνο φούσκωσε τα μάγουλα — «Μπουμάκι!» — και η μαμά ξέσπασε στα γέλια.

  8. Δείγμα — φανταστικό παιδί

    Τέλος του δείγματος

    Αυτές ήταν οι πρώτες 6 από τις 16 σελίδες. Στο πλήρες βιβλίο η ιστορία συνεχίζεται μέχρι το τέλος.

Σύρε με το δάχτυλο, άνοιξε δύο δάχτυλα για μεγέθυνση. Τα «Επόμενο» και «Πίσω» πηγαίνουν καρέ-καρέ.

Τι επινόησε το παιδί

  1. Ευχή

    «Θέλω να κοιμηθώ σε σκηνή δίπλα στη λίμνη και να δω τις πυγολαμπίδες.»

    Η ιστορία ξεκινά δίπλα στη λίμνη: ο Μπρούνο και ο Πούπο στήνουν σκηνή, γιατί απόψε έρχονται οι πυγολαμπίδες.

  2. Ταλέντο

    μιμείται οποιονδήποτε ήχο

    Ο Μπρούνο μπορεί να κάνει τη βροντή ένα μικροσκοπικό «μπαμάκι».

  3. Βοηθός

    ο αγκυλόσαυρος Πούπο, που τσιρίζει σαν παιχνίδι

    Ο Πούπο τσιρίζει από χαρά — ακόμα και στη μέση του μετρήματος.

  4. Αντικείμενο

    ένα κίτρινο φανάρι

    Το φανάρι κάνει τη σκηνή να λάμπει σαν κολοκύθα.

  5. Κόσμος και στυλ

    Κοιλάδα των Δεινοσαύρων, Πλαστελίνη

    Όλα είναι φτιαγμένα από πλαστελίνη, ακόμα και ο μεγαλύτερος δεινόσαυρος της κοιλάδας.

Τι πρόσθεσε ο γονιός

Θέμα
φόβος και μικρά βήματα
Σημείωση
«Όταν έχει καταιγίδα, κρύβεται κάτω από το πάπλωμα και μας φωνάζει τη νύχτα. Δεν θέλουμε να του λέμε να μη φοβάται.»

Στην ιστορία δεν υπάρχει πάπλωμα ούτε νύχτα στο σπίτι. Φοβάται κάποιος πολύ μεγαλύτερος από τον Μπρούνο, και ο Μπρούνο είναι εκεί μαζί του.

Κανείς στην ιστορία δεν λέει το δίδαγμα φωναχτά — φαίνεται σε όσα κάνουν οι ήρωες.

Εξώφυλλο του δείγματος «Ο χάρτης του κακάο» (6–8 ετών)
6–8 ετών · κόμικ — διαβάζει το παιδί σας

Ο χάρτης του κακάο

Η Λίνα, ο Ότο και ο νάνος Βοτσαλάκης ξεκινούν για εκεί όπου δεν έχει πάει ποτέ κανείς, φωτίζοντας τα τούνελ με χαζά τραγουδάκια — όμως σε ένα σταυροδρόμι λείπει ένα κομμάτι του χάρτη.

Αυτό το δείγμα είναι προς το παρόν στα αγγλικά — τα συννεφάκια θα μεταφραστούν σύντομα. Το κείμενο κάθε σελίδας είναι μεταφρασμένο κάτω από την εικόνα.

  • Στυλ: Εικονογραφημένο βιβλίο
  • Δείγμα: εξώφυλλο + 6 από 16 σελίδες
  • Ηρωίδα: Λίνα, 7 ετών (φανταστική)
Διάβασε το δείγμα

Δείγμα — φανταστικό παιδί

  1. Εξώφυλλο: η Λίνα κρατά ένα φωτεινό φανάρι σε ένα αστραφτερό τούνελ, δίπλα της ο Ότο με έναν χάρτη και ο νάνος Βοτσαλάκης τραγουδά πάνω σε έναν βράχο.

    Ο χάρτης του κακάο

    Ένα βιβλίο για τη Λίνα

  2. Το πρωί ο Ότο δείχνει τον πρώτο του χάρτη, ο Βοτσαλάκης τον χαϊδεύει με δάχτυλα από κακάο, η Λίνα κρυφά τον διπλώνει σε βαρκούλα και η γωνία του φεύγει με το ρυάκι. Το πρωί πριν από ένα ταξίδι εκεί όπου δεν είχε πάει ποτέ κανείς. Ότο: Ο πρώτος μου χάρτης! Τον αντέγραψα από τους παλιούς μεταλλωρύχους — με όλα τα σημάδια. Ότο: Ελπίζω να είναι καλός. Βοτσαλάκης: Ουπς. Δάχτυλα από κακάο. Ίσκρα: Αν σβήσει το φανάρι, άναψέ το από μια πέτρα που λάμπει μόνη της. Λίνα (σκέφτεται): Μόνο μια βαρκούλα. Θα τον ξεδιπλώσω αμέσως. ΡΙΙΙΤΣ!

    Το πρωί πριν από ένα ταξίδι εκεί όπου δεν είχε πάει ποτέ κανείς.

    Ότο: Ο πρώτος μου χάρτης! Τον αντέγραψα από τους παλιούς μεταλλωρύχους — με όλα τα σημάδια.

    Ότο: Ελπίζω να είναι καλός.

    Βοτσαλάκης: Ουπς. Δάχτυλα από κακάο.

    Ίσκρα: Αν σβήσει το φανάρι, άναψέ το από μια πέτρα που λάμπει μόνη της.

    Λίνα (σκέφτεται): Μόνο μια βαρκούλα. Θα τον ξεδιπλώσω αμέσως.

    ΡΙΙΙΤΣ!

  3. Η Ίσκρα δένει ένα σκοινί στον Ότο, τα παιδιά μπαίνουν στο αστραφτερό τούνελ, ο Βοτσαλάκης φταρνίζεται και το φανάρι σβήνει· όταν ο Βοτσαλάκης τραγουδά, οι κρύσταλλοι λάμπουν. Ίσκρα: Θα μείνω εδώ και θα αφήνω το σκοινί. Τράβα το και θα έρθω. Ότο: Έχω τον χάρτη. Πάμε! Βοτσαλάκης: Χι-χι-χι! Λάμψεις! Χι-χι… Ότο: Προσοχή! Όταν γελάει, φταρνίζεται. ΑΨΟΥΟΥΟΥ! Βοτσαλάκης: Σκοτάδι σαν κάλτσα, σαν κάλτσα… Ότο: Λάμπουν! Όταν τραγουδά!

    Ίσκρα: Θα μείνω εδώ και θα αφήνω το σκοινί. Τράβα το και θα έρθω.

    Ότο: Έχω τον χάρτη. Πάμε!

    Βοτσαλάκης: Χι-χι-χι! Λάμψεις! Χι-χι…

    Ότο: Προσοχή! Όταν γελάει, φταρνίζεται.

    ΑΨΟΥΟΥΟΥ!

    Βοτσαλάκης: Σκοτάδι σαν κάλτσα, σαν κάλτσα…

    Ότο: Λάμπουν! Όταν τραγουδά!

  4. Όλοι τραγουδούν και το τούνελ λάμπει· σε ένα σταυροδρόμι πέντε τούνελ ο Ότο βλέπει ότι λείπει η γωνία του χάρτη και υποψιάζεται τον Βοτσαλάκη· η Λίνα σωπαίνει, σφίγγοντας την πέτρα της. Ότο: Φοβάμαι τις πεταλούδες, ακόμα και τις μικρές! Λίνα: Έφαγα κατά λάθος ένα σκουλήκι, μέσα στη σαλάτα! Ότο: Ποιος έσκισε τον χάρτη μου;! Ότο: Δάχτυλα από κακάο… Βοτσαλάκη; Βοτσαλάκης: Εγώ… εγώ μόνο τον χάιδεψα.

    Ότο: Φοβάμαι τις πεταλούδες, ακόμα και τις μικρές!

    Λίνα: Έφαγα κατά λάθος ένα σκουλήκι, μέσα στη σαλάτα!

    Ότο: Ποιος έσκισε τον χάρτη μου;!

    Ότο: Δάχτυλα από κακάο… Βοτσαλάκη;

    Βοτσαλάκης: Εγώ… εγώ μόνο τον χάιδεψα.

  5. Η Λίνα τους οδηγεί σε αδιέξοδο και τραγουδά πολύ δυνατά· ο Βοτσαλάκης κάθεται σιωπηλός στο σκοτάδι, ο Ότο θέλει να γυρίσουν πίσω και η Λίνα θυμάται τη βαρκούλα που έφυγε με το νερό. Λίνα: Από εδώ! Σίγουρα! Ότο: Τοίχος. Υπέροχα. Λίνα: Τρα-λα-λα, όλα είναι τέλεια, τρα-λα-λα! Ότο: Χωρίς τον Βοτσαλάκη είναι σαν φακός χωρίς μπαταρία. Ότο: Πέντε τούνελ κι ένας χάρτης χωρίς γωνία. Πρέπει να γυρίσουμε πίσω.

    Λίνα: Από εδώ! Σίγουρα!

    Ότο: Τοίχος. Υπέροχα.

    Λίνα: Τρα-λα-λα, όλα είναι τέλεια, τρα-λα-λα!

    Ότο: Χωρίς τον Βοτσαλάκη είναι σαν φακός χωρίς μπαταρία.

    Ότο: Πέντε τούνελ κι ένας χάρτης χωρίς γωνία. Πρέπει να γυρίσουμε πίσω.

  6. Η Λίνα ομολογεί, ο Ότο θυμώνει, ο Βοτσαλάκης ρωτά αν η βαρκούλα επέπλεε· η Λίνα ζωγραφίζει το δόντι από τον χάρτη και, καθώς ο Βοτσαλάκης σιγοτραγουδά, βρίσκουν τον κρύσταλλο σε σχήμα δοντιού. Λίνα: Δεν ήταν ο Βοτσαλάκης. Ήμουν εγώ. Δίπλωσα τον χάρτη σε βαρκούλα και σκίστηκε. Ότο: Βαρκούλα; Από τον πρώτο μου χάρτη;! Βοτσαλάκης: …Τουλάχιστον επέπλεε; Λίνα: Στη γωνία είχε έναν κρύσταλλο. Σαν δόντι. Ότο: Το δόντι είναι σημάδι των παλιών μεταλλωρύχων! Δείχνει τον δρόμο. Βοτσαλάκης: Το δόντι δείχνει, το δόντι δείχνει… Ότο: Από εδώ!

    Λίνα: Δεν ήταν ο Βοτσαλάκης. Ήμουν εγώ. Δίπλωσα τον χάρτη σε βαρκούλα και σκίστηκε.

    Ότο: Βαρκούλα; Από τον πρώτο μου χάρτη;!

    Βοτσαλάκης: …Τουλάχιστον επέπλεε;

    Λίνα: Στη γωνία είχε έναν κρύσταλλο. Σαν δόντι.

    Ότο: Το δόντι είναι σημάδι των παλιών μεταλλωρύχων! Δείχνει τον δρόμο.

    Βοτσαλάκης: Το δόντι δείχνει, το δόντι δείχνει…

    Ότο: Από εδώ!

  7. Στην Αίθουσα που Τραγουδά η Λίνα ανάβει το φανάρι από μια πέτρα που λάμπει, δίπλα στη λιμνούλα βρίσκουν τη βαρκούλα της με τη χαμένη γωνία του χάρτη και, μετά το φτάρνισμα του Βοτσαλάκη, ένα πορτάκι κουνιέται. Λίνα: Μια πέτρα που λάμπει μόνη της! Κι ένα μέρος όπου δεν έχει πάει ποτέ κανείς! Λίνα: Εδώ δεν έχει έρθει ποτέ κανείς… εκτός από τη βαρκούλα μου. Ότο: Η γωνία μου! Μαζί με την πόρτα. Βοτσαλάκης: Χι-χι-ΑΨΟΥ! …αψού… αψού… Ότο: Η πόρτα… κουνήθηκε.

    Λίνα: Μια πέτρα που λάμπει μόνη της! Κι ένα μέρος όπου δεν έχει πάει ποτέ κανείς!

    Λίνα: Εδώ δεν έχει έρθει ποτέ κανείς… εκτός από τη βαρκούλα μου.

    Ότο: Η γωνία μου! Μαζί με την πόρτα.

    Βοτσαλάκης: Χι-χι-ΑΨΟΥ!

    …αψού… αψού…

    Ότο: Η πόρτα… κουνήθηκε.

  8. Δείγμα — φανταστικό παιδί

    Τέλος του δείγματος

    Αυτές ήταν οι πρώτες 6 από τις 16 σελίδες. Στο πλήρες βιβλίο η ιστορία συνεχίζεται μέχρι το τέλος.

Σύρε με το δάχτυλο, άνοιξε δύο δάχτυλα για μεγέθυνση. Τα «Επόμενο» και «Πίσω» πηγαίνουν καρέ-καρέ.

Τι επινόησε το παιδί

  1. Ευχή

    «Θέλω να πάω εκεί όπου δεν έχει πάει ποτέ κανείς και να βρω μια πέτρα που λάμπει.»

    Τα παιδιά ξεκινούν μια εκδρομή «εκεί όπου δεν είχε πάει ποτέ κανείς» και ψάχνουν μια πέτρα που λάμπει από μόνη της.

  2. Ταλέντο

    προσέχει κάθε μικρή λεπτομέρεια

    Η Λίνα προσέχει μια μικρή λεπτομέρεια στον χάρτη που αργότερα φαίνεται χρήσιμη.

  3. Της αρέσουν

    χάρτινα καραβάκια και κακάο

    Ο χάρτης διπλώνεται σε χάρτινο καραβάκι και έχει πάνω του δαχτυλιές από κακάο.

  4. Βοηθός

    ο νάνος Βοτσαλάκης, που φταρνίζεται όταν γελάει

    Ο Βοτσαλάκης γελάει, φταρνίζεται — και το φανάρι σβήνει.

  5. Φίλος

    ο Ότο, ένας χαρτογράφος

    Ο Ότο φέρνει στην εκδρομή τον πρώτο χάρτη που έφτιαξε ποτέ.

Τι πρόσθεσε ο γονιός

Θέμα
παραδέχομαι ένα λάθος
Σημείωση
«Όταν σπάει ή χύνει κάτι, το κρύβει γρήγορα και κάνει σαν να μη συνέβη τίποτα. Δεν θέλουμε να την τιμωρήσουμε.»

Τίποτα δεν σπάει ούτε χύνεται στο σπίτι — η Λίνα κάνει ένα άλλο, μικρό λάθος μακριά από το σπίτι, στην εκδρομή.

Κανείς στην ιστορία δεν λέει το δίδαγμα φωναχτά — φαίνεται σε όσα κάνουν οι ήρωες.

Εξώφυλλο του δείγματος «Δύο δευτερόλεπτα» (7–9 ετών)
7–9 ετών · κόμικ — διαβάζει το παιδί σας

Δύο δευτερόλεπτα

Η Έμα διαβάζει τα θαλάσσια ρεύματα από τις φυσαλίδες και θέλει να νικήσει τον ξάδερφό της τον Μάτο σε έναν αγώνα με σχεδίες για ένα κομμάτι του Μεγάλου Χάρτη. Πέρα από τον φάρο βρίσκεται η Ρουφήχτρα του Διαβόλου, όπου κανείς δεν τόλμησε ποτέ να πάει.

Αυτό το δείγμα είναι προς το παρόν στα αγγλικά — τα συννεφάκια θα μεταφραστούν σύντομα. Το κείμενο κάθε σελίδας είναι μεταφρασμένο κάτω από την εικόνα.

  • Στυλ: Καθαρή γραμμή
  • Δείγμα: εξώφυλλο + 7 από 16 σελίδες
  • Ηρωίδα: Έμα, 8 ετών (φανταστική)
Διάβασε το δείγμα

Η ίδια ιστορία, όπου η Έμα είναι φίλη του ήρωα

Δείγμα — φανταστικό παιδί

  1. Εξώφυλλο: η Έμα, που χρησιμοποιεί αναπηρικό αμαξίδιο, κατευθύνει τη σχεδία Φούσκα και δείχνει τις φυσαλίδες στο νερό, ο Κούμπο γελάει δίπλα στο κατάρτι κρατώντας το σκοινί του πανιού, ο παπαγάλος Ηχώ κάθεται στο κοντάρι του· πολύ πιο πίσω, ο Μάτιο κωπηλατεί τη σχεδία Καρχαρίας και ο Άγκυρας κωπηλατεί τη βάρκα του μπροστά σε έναν κόκκινο-λευκό φάρο.

    Δύο δευτερόλεπτα

    Ένα βιβλίο για την Έμα

  2. Στο πρωινό λιμάνι ο Άγκυρας δείχνει ένα κομμάτι του χάρτη για τον νικητή του αγώνα· ο ξάδερφος Μάτιο κοκορεύεται και ο παπαγάλος Ηχώ επαναλαμβάνει την τελευταία λέξη· η Έμα κατεβαίνει τη ράμπα με το αναπηρικό αμαξίδιό της προς τη σχεδία Φούσκα και ετοιμάζεται με τον Κούμπο δίπλα στον Καρχαρία του Μάτιο. Νησί των Πειρατών. Μία φορά τον χρόνο, τα παιδιά κάνουν εδώ αγώνα για ένα κομμάτι του Μεγάλου Χάρτη. Άγκυρας: Όποιος χτυπήσει πρώτος την καμπάνα της σημαδούρας δίπλα στον φάρο, παίρνει αυτό το κομμάτι. Μάτιο: Εγώ θα κερδίσω, ξαδέρφη. Όπως πάντα. Ηχώ: …ΠΑΝΤΑ! Έμα: Ο Ηχώ επαναλαμβάνει την τελευταία λέξη. Οποιαδήποτε λέξη. Ηχώ: …ΛΕΞΗ! Κούμπο: Οι κόμποι είναι έτοιμοι, καπετάνισσα. Έμα: Τότε σηκώστε πανιά! Κούμπο: Τα κουπιά του Μάτιο είναι διπλά. Έμα: Κι εμείς έχουμε φυσαλίδες.

    Νησί των Πειρατών. Μία φορά τον χρόνο, τα παιδιά κάνουν εδώ αγώνα για ένα κομμάτι του Μεγάλου Χάρτη.

    Άγκυρας: Όποιος χτυπήσει πρώτος την καμπάνα της σημαδούρας δίπλα στον φάρο, παίρνει αυτό το κομμάτι.

    Μάτιο: Εγώ θα κερδίσω, ξαδέρφη. Όπως πάντα.

    Ηχώ: …ΠΑΝΤΑ!

    Έμα: Ο Ηχώ επαναλαμβάνει την τελευταία λέξη. Οποιαδήποτε λέξη.

    Ηχώ: …ΛΕΞΗ!

    Κούμπο: Οι κόμποι είναι έτοιμοι, καπετάνισσα.

    Έμα: Τότε σηκώστε πανιά!

    Κούμπο: Τα κουπιά του Μάτιο είναι διπλά.

    Έμα: Κι εμείς έχουμε φυσαλίδες.

  3. Ο αγώνας ξεκινά: ο Μάτιο κωπηλατεί δυνατά και παίρνει το προβάδισμα, η Έμα προσέχει ότι οι φυσαλίδες στριφογυρίζουν προς τα αριστερά, βρίσκει ένα ρεύμα και η Φούσκα προσπερνά τον Καρχαρία· πίσω από τον φάρο λαμπυρίζει η Ρουφήχτρα του Διαβόλου. ΤΟΥΟΥΟΥΤ! Μάτιο: Γεια σας, σαλιγκάρια! Έμα: Οι φυσαλίδες γυρίζουν αριστερά. Εκεί έχει ρεύμα! Μάτιο: Ε! Αυτό είναι κλεψιά! Ηχώ: …ΚΛΕΨΙΑ! Κούμπο: Το ρεύμα δεν είναι κλεψιά. Είναι δωρεάν! Έμα: Και πίσω από τον φάρο είναι το πιο γρήγορο. Κούμπο: Όχι εκείνο, καπετάνισσα. Εκείνο είναι διαβολεμένο.

    ΤΟΥΟΥΟΥΤ!

    Μάτιο: Γεια σας, σαλιγκάρια!

    Έμα: Οι φυσαλίδες γυρίζουν αριστερά. Εκεί έχει ρεύμα!

    Μάτιο: Ε! Αυτό είναι κλεψιά!

    Ηχώ: …ΚΛΕΨΙΑ!

    Κούμπο: Το ρεύμα δεν είναι κλεψιά. Είναι δωρεάν!

    Έμα: Και πίσω από τον φάρο είναι το πιο γρήγορο.

    Κούμπο: Όχι εκείνο, καπετάνισσα. Εκείνο είναι διαβολεμένο.

  4. Η Έμα κοιτάζει τη Ρουφήχτρα του Διαβόλου και η Φούσκα προηγείται κατά μια ολόκληρη σχεδία· η Έμα γυρίζει να πειράξει τον Μάτιο, τραβάει μαζί της το τιμόνι και ο Ηχώ πηδά στο κεφάλι της — η σχεδία στρίβει γύρω από τη σημαδούρα από τη λάθος πλευρά. Έμα: Η Ρουφήχτρα του Διαβόλου. Κανείς δεν τόλμησε ποτέ να μπει. Κούμπο: Σήμερα πάμε στη σημαδούρα, καπετάνισσα. Κούμπο: Προηγούμαστε! Κατά μια ολόκληρη σχεδία! Έμα: Μάτιο! Χαιρετίσματα στα ψάρια! Ηχώ: …ΨΑΡΙΑ! ΨΑΡΙΑ! Έμα: Ηχώ! Σταμάτα! Ηχώ: …ΣΤΑΜΑΤΑ!

    Έμα: Η Ρουφήχτρα του Διαβόλου. Κανείς δεν τόλμησε ποτέ να μπει.

    Κούμπο: Σήμερα πάμε στη σημαδούρα, καπετάνισσα.

    Κούμπο: Προηγούμαστε! Κατά μια ολόκληρη σχεδία!

    Έμα: Μάτιο! Χαιρετίσματα στα ψάρια!

    Ηχώ: …ΨΑΡΙΑ! ΨΑΡΙΑ!

    Έμα: Ηχώ! Σταμάτα!

    Ηχώ: …ΣΤΑΜΑΤΑ!

  5. Ο Μάτιο χτυπά πρώτος την καμπάνα της σημαδούρας και η Έμα δύο δευτερόλεπτα μετά· η Έμα κάθεται σιωπηλή με σφιγμένες γροθιές, μετά ρίχνει το φταίξιμο στον παπαγάλο, κι ο Ηχώ δείχνει με τη φτερούγα του κατευθείαν σε εκείνη. ΝΤΙΝ! Μάτιο: Πρώοοτος! ντιν. Άγκυρας: Ο Μάτιο. Κατά δύο δευτερόλεπτα. Έμα: Φταίει αυτός ο παπαγάλος! Ηχώ: …ΠΑΠΑΓΑΛΟΣ!

    ΝΤΙΝ!

    Μάτιο: Πρώοοτος!

    ντιν.

    Άγκυρας: Ο Μάτιο. Κατά δύο δευτερόλεπτα.

    Έμα: Φταίει αυτός ο παπαγάλος!

    Ηχώ: …ΠΑΠΑΓΑΛΟΣ!

  6. Στον φάρο ο Μάτιο παίρνει το κομμάτι του χάρτη αλλά δεν μπορεί να το διαβάσει και ζητά βοήθεια από την Έμα· η Έμα παραδέχεται ότι έχασε και ρίχνει μια ματιά· όλοι ανεβαίνουν με τον ανελκυστήρα στο πλάι του φάρου, η Έμα με το αναπηρικό αμαξίδιό της, και από τον εξώστη η Έμα χρησιμοποιεί τους κύκλους στον χάρτη για να βρει τη Ρουφήχτρα του Διαβόλου. Μάτιο: Τι είναι αυτά τα σαλιγκάρια; Πού είναι ο θησαυρός; Μάτιο: …Έμα; Εσύ ξέρεις να διαβάζεις τα ρεύματα. Έμα: Έχασα για δύο δευτερόλεπτα. Δύο! Έμα: …Δείξε μου. Άγκυρας: Από εκεί πάνω θα δείτε τα ρεύματα. Έμα: Γύρνα το, Κούμπο. Ο Βράχος της Χελώνας είναι εκεί. Έμα: Τρεις κύκλοι κι ένα μακρύ γλίστρημα… η Ρουφήχτρα του Διαβόλου! Μάτιο: Εκεί μέσα; …Εγώ δεν πάω.

    Μάτιο: Τι είναι αυτά τα σαλιγκάρια; Πού είναι ο θησαυρός;

    Μάτιο: …Έμα; Εσύ ξέρεις να διαβάζεις τα ρεύματα.

    Έμα: Έχασα για δύο δευτερόλεπτα. Δύο!

    Έμα: …Δείξε μου.

    Άγκυρας: Από εκεί πάνω θα δείτε τα ρεύματα.

    Έμα: Γύρνα το, Κούμπο. Ο Βράχος της Χελώνας είναι εκεί.

    Έμα: Τρεις κύκλοι κι ένα μακρύ γλίστρημα… η Ρουφήχτρα του Διαβόλου!

    Μάτιο: Εκεί μέσα; …Εγώ δεν πάω.

  7. Η Έμα αποφασίζει να μπει στη Ρουφήχτρα του Διαβόλου και να ρυμουλκήσει τον Μάτιο· όλοι γελούν στη διαδρομή, αλλά σε μια στροφή ο φιόγκος-κόμπος του Μάτιο λύνεται· η Έμα στρίβει τη σχεδία προς το μέρος του, ο Κούμπο ρίχνει μια θηλιά στο πτερύγιο και τα κουπιά του Μάτιο τους βγάζουν σε ήρεμα νερά. Έμα: Ο χάρτης πάει από εκεί, άρα πάμε από εκεί. Θα σε ρυμουλκήσουμε. Μάτιο: …Καλά. Αλλά τον χάρτη τον κρατάω εγώ. Μάτιο: Ξέρω από κόμπους. Ο φιόγκος κρατάει πάντα. Κούμπο: …Πάντα; Ηχώ: …ΠΑΝΤΑ! Έμα: Είναι μόνο μια μικρή ρουφήχτρα! Κούμπο: ΜΙΚΡΗ;! Μάτιο: Γιουχούου! Έμα: Ουπς. Είναι μεγαλύτερη απ' όσο νόμιζα! Μάτιο: Ο φιόγκος λύθηκε! Έμα: Στρίβω προς το μέρος του! Κούμπο, τη θηλιά! Κούμπο: Αυτό λέγεται κόμπος. Μάτιο: Κι αυτά λέγονται κουπιά!

    Έμα: Ο χάρτης πάει από εκεί, άρα πάμε από εκεί. Θα σε ρυμουλκήσουμε.

    Μάτιο: …Καλά. Αλλά τον χάρτη τον κρατάω εγώ.

    Μάτιο: Ξέρω από κόμπους. Ο φιόγκος κρατάει πάντα.

    Κούμπο: …Πάντα;

    Ηχώ: …ΠΑΝΤΑ!

    Έμα: Είναι μόνο μια μικρή ρουφήχτρα!

    Κούμπο: ΜΙΚΡΗ;!

    Μάτιο: Γιουχούου!

    Έμα: Ουπς. Είναι μεγαλύτερη απ' όσο νόμιζα!

    Μάτιο: Ο φιόγκος λύθηκε!

    Έμα: Στρίβω προς το μέρος του! Κούμπο, τη θηλιά!

    Κούμπο: Αυτό λέγεται κόμπος.

    Μάτιο: Κι αυτά λέγονται κουπιά!

  8. Το ρεύμα τους φέρνει σε μια κρυμμένη λιμνοθάλασσα με ένα παλιό ναυάγιο· η Έμα βγάζει με γάντζο ένα σεντούκι από την καταπακτή, ο Μάτιο βρίσκει μέσα ένα δεύτερο κομμάτι του χάρτη και η Έμα προτείνει ρεβάνς· τότε μια φωνή από το ναυάγιο λέει «Χαιρετίσματα στα ψάρια». Κούμπο: Αυτό δεν υπάρχει σε κανέναν χάρτη. Έμα: Τότε ζωγράφισέ το, Κούμπο! Μάτιο: Δεν φτάνω! Έμα: Κούμπο, τον γάντζο! Και κράτα μας δίπλα στο ναυάγιο. Έμα: Το επόμενο είναι στο Νησί της Φάλαινας. Ρεβάνς; Μάτιο: Ρεβάνς! Ηχώ: …ΡΕΒΑΝΣ! Φωνή από το ναυάγιο: …Χαιρετίσματα στα ψάρια… Κούμπο: Αυτός… δεν ήταν ο Ηχώ. Έμα: Εγώ το φώναξα αυτό. Στη σημαδούρα.

    Κούμπο: Αυτό δεν υπάρχει σε κανέναν χάρτη.

    Έμα: Τότε ζωγράφισέ το, Κούμπο!

    Μάτιο: Δεν φτάνω!

    Έμα: Κούμπο, τον γάντζο! Και κράτα μας δίπλα στο ναυάγιο.

    Έμα: Το επόμενο είναι στο Νησί της Φάλαινας. Ρεβάνς;

    Μάτιο: Ρεβάνς!

    Ηχώ: …ΡΕΒΑΝΣ!

    Φωνή από το ναυάγιο: …Χαιρετίσματα στα ψάρια…

    Κούμπο: Αυτός… δεν ήταν ο Ηχώ.

    Έμα: Εγώ το φώναξα αυτό. Στη σημαδούρα.

  9. Δείγμα — φανταστικό παιδί

    Τέλος του δείγματος

    Αυτές ήταν οι πρώτες 7 από τις 16 σελίδες. Στο πλήρες βιβλίο η ιστορία συνεχίζεται μέχρι το τέλος.

Σύρε με το δάχτυλο, άνοιξε δύο δάχτυλα για μεγέθυνση. Τα «Επόμενο» και «Πίσω» πηγαίνουν καρέ-καρέ.

Τι επινόησε το παιδί

  1. Ευχή

    «Θέλω να κάνω αγώνα με τον ξάδερφό μου και να ταξιδέψω εκεί όπου κανείς δεν τόλμησε ποτέ να πάει.»

    Η Έμα κάνει αγώνα με τον ξάδερφό της τον Μάτο για ένα κομμάτι του Μεγάλου Χάρτη και κοιτάζει προς τη Ρουφήχτρα του Διαβόλου, όπου κανείς δεν τόλμησε να πάει.

  2. Ταλέντο

    διαβάζει τα θαλάσσια ρεύματα από τις φυσαλίδες στο νερό

    Στην εκκίνηση προσέχει ότι οι φυσαλίδες στρίβουν αριστερά — εκεί πηγαίνει το ρεύμα.

  3. Βοηθός

    ένας παπαγάλος που επαναλαμβάνει την τελευταία λέξη

    Ο παπαγάλος Αντίλαλος επαναλαμβάνει την τελευταία λέξη: «…ΠΑΝΤΑ!», «…ΖΑΒΟΛΙΕΣ!»

  4. Εμφάνιση

    χρησιμοποιεί αναπηρικό αμαξίδιο με τιρκουάζ σκελετό, ριγέ μαντίλι στο κεφάλι

    Η Έμα οδηγεί τη σχεδία από το αμαξίδιό της. Το αμαξίδιο δεν αναφέρεται ούτε μία φορά — το λιμάνι και η σχεδία είναι απλώς έτοιμα γι’ αυτό.

  5. Κόσμος και στυλ

    Νησί των Πειρατών, Καθαρή γραμμή

    Ένα λιμάνι, ένας φάρος και σχεδίες, σχεδιασμένα με καθαρή, λιτή γραμμή.

Τι πρόσθεσε ο γονιός

Θέμα
ήττες και λάθη
Σημείωση
«Όταν χάνει στα χαρτιά ή στον Γκρινιάρη, ρίχνει τα πιόνια από το τραπέζι και λέει ότι δεν θα ξαναπαίξει ποτέ. Χωρίς τιμωρία — θέλουμε να μπορεί να χάνει και να συνεχίζει να παίζει.»

Στην ιστορία δεν υπάρχουν χαρτιά ούτε Γκρινιάρης. Η Έμα χάνει για δύο δευτερόλεπτα — και τι κάνει μετά, το δείχνει η ίδια.

Κανείς στην ιστορία δεν λέει το δίδαγμα φωναχτά — φαίνεται σε όσα κάνουν οι ήρωες.

Εξώφυλλο του δείγματος «Δύο δευτερόλεπτα» (7–9 ετών)
7–9 ετών · κόμικ — διαβάζει το παιδί σας

Δύο δευτερόλεπτα

Η ίδια ιστορία, άλλος ήρωας: ο Κούμπο δένει κόμπους και σχεδιάζει χάρτες, και μαζί με τη φίλη του την Έμα αγωνίζεται με τον Μάτο για ένα κομμάτι του Μεγάλου Χάρτη. Μια μέρα η Έμα θέλει να περάσει μέσα από τη Ρουφήχτρα του Διαβόλου.

Αυτό το δείγμα είναι προς το παρόν στα αγγλικά — τα συννεφάκια θα μεταφραστούν σύντομα. Το κείμενο κάθε σελίδας είναι μεταφρασμένο κάτω από την εικόνα.

  • Στυλ: Καθαρή γραμμή
  • Δείγμα: εξώφυλλο + 7 από 16 σελίδες
  • Ήρωας: Κούμπο, 8 ετών (φανταστικός)· η φίλη του η Έμα χρησιμοποιεί αναπηρικό αμαξίδιο
Διάβασε το δείγμα

Η ίδια ιστορία, όπου ηρωίδα είναι η Έμα

Δείγμα — φανταστικό παιδί

  1. Εξώφυλλο: πάνω στην επίπεδη σχεδία Φούσκα, ο Κούμπο με πράσινο σκουφάκι κρατά το σκοινί του πανιού και δείχνει μπροστά· δίπλα του στο τιμόνι η Έμα, που χρησιμοποιεί αναπηρικό αμαξίδιο, δείχνει τις φυσαλίδες στο νερό, και ο παπαγάλος Ηχώ κάθεται στο κοντάρι του· μακριά ο Μάτιο κωπηλατεί τη σχεδία Καρχαρίας, με τον Άγκυρα στη βάρκα του και τον φάρο.

    Δύο δευτερόλεπτα

    Ένα βιβλίο για τον Κούμπο

  2. Στο λιμάνι ο Άγκυρας δείχνει ένα κομμάτι του Μεγάλου Χάρτη για όποιον χτυπήσει πρώτος την καμπάνα της σημαδούρας· ο Μάτιο καυχιέται και ο παπαγάλος Ηχώ επαναλαμβάνει την τελευταία λέξη· η Έμα κατεβαίνει τη ράμπα προς τη σχεδία, ο Κούμπο σηκώνει το πανί και ο Μάτιο σηκώνει τα τεράστια κουπιά του στον Καρχαρία. Νησί των Πειρατών. Μία φορά τον χρόνο, τα παιδιά κάνουν εδώ αγώνα για ένα κομμάτι του Μεγάλου Χάρτη. Άγκυρας: Όποιος χτυπήσει πρώτος την καμπάνα της σημαδούρας δίπλα στον φάρο, παίρνει αυτό το κομμάτι. Μάτιο: Εγώ θα κερδίσω, ξαδέρφη. Όπως πάντα. Ηχώ: …ΠΑΝΤΑ! Έμα: Ο Ηχώ επαναλαμβάνει την τελευταία λέξη. Οποιαδήποτε λέξη. Ηχώ: …ΛΕΞΗ! Κούμπο: Σηκώστε πανιά! Έμα: Καπετάνιε, τα ρεύματα σήμερα αφρίζουν σαν λεμονάδα. Κούμπο: Τα κουπιά του Μάτιο είναι διπλά. Έμα: Κι εμείς έχουμε φυσαλίδες.

    Νησί των Πειρατών. Μία φορά τον χρόνο, τα παιδιά κάνουν εδώ αγώνα για ένα κομμάτι του Μεγάλου Χάρτη.

    Άγκυρας: Όποιος χτυπήσει πρώτος την καμπάνα της σημαδούρας δίπλα στον φάρο, παίρνει αυτό το κομμάτι.

    Μάτιο: Εγώ θα κερδίσω, ξαδέρφη. Όπως πάντα.

    Ηχώ: …ΠΑΝΤΑ!

    Έμα: Ο Ηχώ επαναλαμβάνει την τελευταία λέξη. Οποιαδήποτε λέξη.

    Ηχώ: …ΛΕΞΗ!

    Κούμπο: Σηκώστε πανιά!

    Έμα: Καπετάνιε, τα ρεύματα σήμερα αφρίζουν σαν λεμονάδα.

    Κούμπο: Τα κουπιά του Μάτιο είναι διπλά.

    Έμα: Κι εμείς έχουμε φυσαλίδες.

  3. Ο αγώνας ξεκινά: ο Μάτιο απομακρύνεται κωπηλατώντας, η Έμα βρίσκει ένα ρεύμα από τις φυσαλίδες και η Φούσκα προσπερνά τον Καρχαρία· η Έμα δείχνει το πιο γρήγορο ρεύμα πίσω από τον φάρο, που ο Κούμπο το λέει διαβολεμένο. ΤΟΥΟΥΟΥΤ! Μάτιο: Γεια σας, σαλιγκάρια! Έμα: Οι φυσαλίδες γυρίζουν αριστερά. Κούμπο, εκεί έχει ρεύμα! Μάτιο: Ε! Αυτό είναι κλεψιά! Ηχώ: …ΚΛΕΨΙΑ! Κούμπο: Το ρεύμα δεν είναι κλεψιά. Είναι δωρεάν! Έμα: Και πίσω από τον φάρο είναι το πιο γρήγορο. Κούμπο: Όχι εκείνο. Εκείνο είναι διαβολεμένο.

    ΤΟΥΟΥΟΥΤ!

    Μάτιο: Γεια σας, σαλιγκάρια!

    Έμα: Οι φυσαλίδες γυρίζουν αριστερά. Κούμπο, εκεί έχει ρεύμα!

    Μάτιο: Ε! Αυτό είναι κλεψιά!

    Ηχώ: …ΚΛΕΨΙΑ!

    Κούμπο: Το ρεύμα δεν είναι κλεψιά. Είναι δωρεάν!

    Έμα: Και πίσω από τον φάρο είναι το πιο γρήγορο.

    Κούμπο: Όχι εκείνο. Εκείνο είναι διαβολεμένο.

  4. Η Έμα θέλει κάποια μέρα να περάσει από τη Ρουφήχτρα του Διαβόλου· η Φούσκα προηγείται, ο Κούμπο γυρίζει να πειράξει τον Μάτιο, αφήνει το σκοινί του πανιού και ο Ηχώ προσγειώνεται στο κεφάλι του, κι έτσι η σχεδία στρίβει γύρω από τη σημαδούρα από τη λάθος πλευρά. Έμα: Η Ρουφήχτρα του Διαβόλου. Κάποια μέρα θα περάσω από μέσα. Κανείς δεν τόλμησε ποτέ. Κούμπο: Σήμερα πάμε στη σημαδούρα. Κούμπο: Προηγούμαστε! Κατά μια ολόκληρη σχεδία! Κούμπο: Μάτιο! Χαιρετίσματα στα ψάρια! Ηχώ: …ΨΑΡΙΑ! ΨΑΡΙΑ! Έμα: Κούμπο! Το πανί! Κούμπο: Ηχώ! Σταμάτα! Ηχώ: …ΣΤΑΜΑΤΑ!

    Έμα: Η Ρουφήχτρα του Διαβόλου. Κάποια μέρα θα περάσω από μέσα. Κανείς δεν τόλμησε ποτέ.

    Κούμπο: Σήμερα πάμε στη σημαδούρα.

    Κούμπο: Προηγούμαστε! Κατά μια ολόκληρη σχεδία!

    Κούμπο: Μάτιο! Χαιρετίσματα στα ψάρια!

    Ηχώ: …ΨΑΡΙΑ! ΨΑΡΙΑ!

    Έμα: Κούμπο! Το πανί!

    Κούμπο: Ηχώ! Σταμάτα!

    Ηχώ: …ΣΤΑΜΑΤΑ!

  5. Ο Μάτιο χτυπά πρώτος την καμπάνα, ο Κούμπο δύο δευτερόλεπτα μετά· ο Κούμπο κοκκινίζει από θυμό και ρίχνει το φταίξιμο στον παπαγάλο, κι ο Ηχώ δείχνει με τη φτερούγα του κατευθείαν σε εκείνον. ΝΤΙΝ! Μάτιο: Πρώοοτος! ντιν. Άγκυρας: Ο Μάτιο. Κατά δύο δευτερόλεπτα. Κούμπο: Φταίει ο παπαγάλος σου! Ηχώ: …ΠΑΠΑΓΑΛΟΣ!

    ΝΤΙΝ!

    Μάτιο: Πρώοοτος!

    ντιν.

    Άγκυρας: Ο Μάτιο. Κατά δύο δευτερόλεπτα.

    Κούμπο: Φταίει ο παπαγάλος σου!

    Ηχώ: …ΠΑΠΑΓΑΛΟΣ!

  6. Ο Μάτιο παίρνει το κομμάτι του χάρτη αλλά δεν μπορεί να το διαβάσει και ρωτά τον Κούμπο· ο Κούμπο παίρνει μια ανάσα, ανεβαίνουν με τον ανελκυστήρα στον φάρο και ο Κούμπο γυρίζει τον χάρτη ώστε να ταιριάζει με τον Βράχο της Χελώνας — η διαδρομή περνά από τη Ρουφήχτρα του Διαβόλου. Μάτιο: Τι είναι αυτά τα σαλιγκάρια; Πού είναι ο θησαυρός; Έμα: Αν αυτά είναι σαλιγκάρια, είναι πολύ γρήγορα. Μάτιο: …Κούμπο; Εσύ σχεδιάζεις χάρτες, έτσι; Κούμπο: Χάσαμε για δύο δευτερόλεπτα. Δύο! Κούμπο: …Δείξε μου. Έμα: Είναι ρεύματα. Αλλά ποια; Η θάλασσα είναι γεμάτη. Άγκυρας: Από εκεί πάνω θα δείτε τα ρεύματα. Κούμπο: Ο Βράχος της Χελώνας είναι εκεί. Άρα ο χάρτης πάει έτσι! Έμα: Τρεις κύκλοι κι ένα μακρύ γλίστρημα… η Ρουφήχτρα του Διαβόλου! Μάτιο: Εκεί μέσα; …Εγώ δεν πάω.

    Μάτιο: Τι είναι αυτά τα σαλιγκάρια; Πού είναι ο θησαυρός;

    Έμα: Αν αυτά είναι σαλιγκάρια, είναι πολύ γρήγορα.

    Μάτιο: …Κούμπο; Εσύ σχεδιάζεις χάρτες, έτσι;

    Κούμπο: Χάσαμε για δύο δευτερόλεπτα. Δύο!

    Κούμπο: …Δείξε μου.

    Έμα: Είναι ρεύματα. Αλλά ποια; Η θάλασσα είναι γεμάτη.

    Άγκυρας: Από εκεί πάνω θα δείτε τα ρεύματα.

    Κούμπο: Ο Βράχος της Χελώνας είναι εκεί. Άρα ο χάρτης πάει έτσι!

    Έμα: Τρεις κύκλοι κι ένα μακρύ γλίστρημα… η Ρουφήχτρα του Διαβόλου!

    Μάτιο: Εκεί μέσα; …Εγώ δεν πάω.

  7. Ο Κούμπο αντιγράφει τη διαδρομή στο τετράδιό του, πιάνει βιαστικά το αναπηρικό αμαξίδιο της Έμας και η Έμα του λέει ότι είναι καπετάνιος της σχεδίας, όχι των τροχών της· στη Ρουφήχτρα του Διαβόλου ο φιόγκος του Μάτιο λύνεται, ο Κούμπο ρίχνει μια θηλιά και ο Μάτιο τραβά δυνατά τα κουπιά του. Κούμπο: Ο χάρτης πάει από εκεί, άρα πάμε από εκεί. Μάτιο, θα σε ρυμουλκήσουμε. Μάτιο: …Καλά. Τον χάρτη τον κρατάω εγώ. Και δένω το σκοινί με φιόγκο. Έμα: Επιτέλους η Ρουφήχτρα του Διαβόλου! Κούμπο: Γρήγορα, πριν αλλάξει γνώμη ο Μάτιο! Έμα: Κούμπο, είσαι καπετάνιος της σχεδίας. Όχι των τροχών μου. Κούμπο: Ακολούθα τη διαδρομή! Δεξιά στον βράχο! Έμα: Εντάξει! Είναι μόνο μια μικρή ρουφήχτρα! Μάτιο: Γιουχούου! Έμα: Ουπς, πολύ απότομα! Στρίβω προς το μέρος του! Μάτιο: Ο φιόγκος λύθηκε! Κούμπο: Ρίχνω θηλιά! Κούμπο: Αυτό λέγεται κόμπος. Μάτιο: Κι αυτά λέγονται κουπιά!

    Κούμπο: Ο χάρτης πάει από εκεί, άρα πάμε από εκεί. Μάτιο, θα σε ρυμουλκήσουμε.

    Μάτιο: …Καλά. Τον χάρτη τον κρατάω εγώ. Και δένω το σκοινί με φιόγκο.

    Έμα: Επιτέλους η Ρουφήχτρα του Διαβόλου!

    Κούμπο: Γρήγορα, πριν αλλάξει γνώμη ο Μάτιο!

    Έμα: Κούμπο, είσαι καπετάνιος της σχεδίας. Όχι των τροχών μου.

    Κούμπο: Ακολούθα τη διαδρομή! Δεξιά στον βράχο!

    Έμα: Εντάξει! Είναι μόνο μια μικρή ρουφήχτρα!

    Μάτιο: Γιουχούου!

    Έμα: Ουπς, πολύ απότομα! Στρίβω προς το μέρος του!

    Μάτιο: Ο φιόγκος λύθηκε!

    Κούμπο: Ρίχνω θηλιά!

    Κούμπο: Αυτό λέγεται κόμπος.

    Μάτιο: Κι αυτά λέγονται κουπιά!

  8. Πέρα από τη ρουφήχτρα βρίσκουν ένα ναυάγιο που δεν υπάρχει σε κανέναν χάρτη· η Έμα βγάζει με γάντζο ένα σεντούκι με το επόμενο κομμάτι του χάρτη και ο Μάτιο με τον Κούμπο συμφωνούν σε ρεβάνς· από το ναυάγιο ακούγεται μια φωνή: «Χαιρετίσματα στα ψάρια». Κούμπο: Αυτό δεν υπάρχει σε κανέναν χάρτη. Το σχεδιάζω! Έμα: Σχεδίασε γρήγορα. Η παλίρροια δεν περιμένει. Μάτιο: Δεν φτάνω! Έμα: Κούμπο, τον γάντζο! Και κράτα μας δίπλα στο ναυάγιο. Κούμπο: Το επόμενο είναι στο Νησί της Φάλαινας. Ρεβάνς; Μάτιο: Ρεβάνς! Ηχώ: …ΡΕΒΑΝΣ! Φωνή από το ναυάγιο: …Χαιρετίσματα στα ψάρια… Έμα: Αυτός… δεν ήταν ο Ηχώ. Κούμπο: Εγώ το φώναξα αυτό. Στη σημαδούρα.

    Κούμπο: Αυτό δεν υπάρχει σε κανέναν χάρτη. Το σχεδιάζω!

    Έμα: Σχεδίασε γρήγορα. Η παλίρροια δεν περιμένει.

    Μάτιο: Δεν φτάνω!

    Έμα: Κούμπο, τον γάντζο! Και κράτα μας δίπλα στο ναυάγιο.

    Κούμπο: Το επόμενο είναι στο Νησί της Φάλαινας. Ρεβάνς;

    Μάτιο: Ρεβάνς!

    Ηχώ: …ΡΕΒΑΝΣ!

    Φωνή από το ναυάγιο: …Χαιρετίσματα στα ψάρια…

    Έμα: Αυτός… δεν ήταν ο Ηχώ.

    Κούμπο: Εγώ το φώναξα αυτό. Στη σημαδούρα.

  9. Δείγμα — φανταστικό παιδί

    Τέλος του δείγματος

    Αυτές ήταν οι πρώτες 7 από τις 16 σελίδες. Στο πλήρες βιβλίο η ιστορία συνεχίζεται μέχρι το τέλος.

Σύρε με το δάχτυλο, άνοιξε δύο δάχτυλα για μεγέθυνση. Τα «Επόμενο» και «Πίσω» πηγαίνουν καρέ-καρέ.

Τι επινόησε το παιδί

  1. Ταλέντο

    δένει κόμπους και σχεδιάζει χάρτες γρήγορα

    Ο Κούμπο δένει τους κόμπους στη σχεδία και αντιγράφει τη διαδρομή στο τετράδιό του.

  2. Κόσμος

    ένας παπαγάλος που επαναλαμβάνει την τελευταία λέξη · ένας αγώνας με σχεδίες

    Ο παπαγάλος Αντίλαλος επαναλαμβάνει την τελευταία λέξη και τα παιδιά κάνουν αγώνα με σχεδίες για ένα κομμάτι του Μεγάλου Χάρτη.

  3. Κόσμος και στυλ

    Νησί των Πειρατών, Καθαρή γραμμή

    Ένα λιμάνι, ένας φάρος και σχεδίες, σχεδιασμένα με καθαρή, λιτή γραμμή.

Τι πρόσθεσε ο γονιός

Θέμα
ήττες και λάθη · μια φίλη που χρησιμοποιεί αναπηρικό αμαξίδιο
Σημείωση
«Όταν χάνει στο ποδόσφαιρο ή σε κάποιο παιχνίδι, κλαίει και λέει ότι δεν θα το ξαναπαίξει ποτέ. Χωρίς τιμωρία — θέλουμε να μπορεί να χάνει και να συνεχίζει να παίζει.» Και στην ιστορία: μια φίλη που χρησιμοποιεί αναπηρικό αμαξίδιο.

Στην ιστορία δεν υπάρχει ποδόσφαιρο. Ο Κούμπο χάνει για δύο δευτερόλεπτα. Η Έμα είναι μια φίλη με τον δικό της στόχο — κανείς δεν κάνει θέμα το αμαξίδιο, κι όταν ο Κούμπο το αρπάζει βιαστικά, η Έμα λέει μία πρόταση.

Κανείς στην ιστορία δεν λέει το δίδαγμα φωναχτά — φαίνεται σε όσα κάνουν οι ήρωες.

Εξώφυλλο του δείγματος «Μαγνήτης» (9–11 ετών)
9–11 ετών · κόμικ — διαβάζει το παιδί σας

Μαγνήτης

Ο Τόμπι από τον πάγκο των αναπληρωματικών και ένα καινούργιο κορίτσι που καταλαβαίνει τα περιστέρια κυνηγούν ένα ρομπότ που «επισκευάζει» την πόλη με κόλλα — για μια θέση στην ομάδα των ηρώων.

Αυτό το δείγμα είναι προς το παρόν στα αγγλικά — τα συννεφάκια θα μεταφραστούν σύντομα. Το κείμενο κάθε σελίδας είναι μεταφρασμένο κάτω από την εικόνα.

  • Στυλ: Υπερήρωες
  • Δείγμα: εξώφυλλο + 8 από 16 σελίδες
  • Ήρωας: Τόμπι, 10 ετών (φανταστικός)
Διάβασε το δείγμα

Δείγμα — φανταστικό παιδί

  1. Εξώφυλλο: ο Τόμπι με κάπα από καρό κουβέρτα και γυαλιά κολύμβησης τραβά με τον μαγνήτη του μια σειρά από κουτάλια στον αέρα, δίπλα του η δύσπιστη Λότα με κίτρινο αδιάβροχο κι ένα περιστέρι στο κεφάλι, πίσω τους ο πύργος του Σήματος και ο μικρός στρογγυλός ρομπότ Κολλητούλης.

    Μαγνήτης

    Ένα βιβλίο για τον Τόμπι

  2. Στη στέγη της βάσης ο Τόμπι τραβά επτά κουτάλια με τον μαγνήτη του· ο Φύλακας του Πύργου λέει ότι ο ρομπότ Κολλητούλης κολλάει όλη την πόλη και όποιος τον φέρει πίσω μπαίνει στην Ομάδα Σήμα· ο Τόμπι πρέπει να πάει με την καινούργια, τη Λότα, που έχει στο κεφάλι της το περιστέρι Κουκού. Πόλη των Ηρώων. Κάθε παιδί εδώ έχει μία δύναμη. Του Τόμπι είναι ο μαγνήτης. Τόμπι: Επτά κουτάλια μαζί. Νέο ρεκόρ! Φύλακας του Πύργου: Ο ρομπότ Κολλητούλης του Καθηγητή Αναποδιά το έσκασε. Κολλάει όλη την πόλη. Φύλακας του Πύργου: Όποιος τον φέρει πίσω μέχρι τη δύση του ήλιου, μπαίνει στην Ομάδα Σήμα. Τόμπι: Επιτέλους. Δύο χρόνια στον πάγκο. Φύλακας του Πύργου: Θα πας με τη Λότα. Είναι καινούργια. Λότα: Γεια. Αυτός είναι ο Κουκού. Λέει ότι τα γυαλιά σου είναι περίεργα. Τόμπι (σκέφτεται): Τέλεια. Μια καινούργια κι ένα περιστέρι.

    Πόλη των Ηρώων. Κάθε παιδί εδώ έχει μία δύναμη. Του Τόμπι είναι ο μαγνήτης.

    Τόμπι: Επτά κουτάλια μαζί. Νέο ρεκόρ!

    Φύλακας του Πύργου: Ο ρομπότ Κολλητούλης του Καθηγητή Αναποδιά το έσκασε. Κολλάει όλη την πόλη.

    Φύλακας του Πύργου: Όποιος τον φέρει πίσω μέχρι τη δύση του ήλιου, μπαίνει στην Ομάδα Σήμα.

    Τόμπι: Επιτέλους. Δύο χρόνια στον πάγκο.

    Φύλακας του Πύργου: Θα πας με τη Λότα. Είναι καινούργια.

    Λότα: Γεια. Αυτός είναι ο Κουκού. Λέει ότι τα γυαλιά σου είναι περίεργα.

    Τόμπι (σκέφτεται): Τέλεια. Μια καινούργια κι ένα περιστέρι.

  3. Σε ένα πάρκο γεμάτο επισκευές με κόλλα ο Τόμπι τραβά τον Κολλητούλη με τον μαγνήτη του, αλλά ο ρομπότ κολλάει σε μια κολόνα φωτισμού και ο Τόμπι γλιστρά κατευθείαν πάνω της· ο Κολλητούλης ξεφεύγει και ο Καθηγητής Αναποδιάς περνά τρέχοντας με μια απόχη για πεταλούδες. Λότα: Ο Κουκού λέει ότι ο Κολλητούλης είναι πίσω από το σιντριβάνι. Τόμπι: Το ξέρω. Τον βλέπω. Τόμπι: Είναι μεταλλικός. Ένα τράβηγμα και είναι δικός μου. ΣΚΡΙΤΣ! Λότα: Τόμπι, πετάς προς τα εκεί! Καθηγητής Αναποδιάς: Κολλητούλη! Σταμάτα! Συγγνώμη, παιδιά! Τόμπι: Το ήξερα. Ε… σχεδόν.

    Λότα: Ο Κουκού λέει ότι ο Κολλητούλης είναι πίσω από το σιντριβάνι.

    Τόμπι: Το ξέρω. Τον βλέπω.

    Τόμπι: Είναι μεταλλικός. Ένα τράβηγμα και είναι δικός μου.

    ΣΚΡΙΤΣ!

    Λότα: Τόμπι, πετάς προς τα εκεί!

    Καθηγητής Αναποδιάς: Κολλητούλη! Σταμάτα! Συγγνώμη, παιδιά!

    Τόμπι: Το ήξερα. Ε… σχεδόν.

  4. Στην αγορά η Λότα ακούει τα περιστέρια: ο Κολλητούλης δεν χαλάει πράγματα, τα επισκευάζει· ο θυμός του Τόμπι κάνει τα κουτάλια να τρέμουν· η Λότα φοβάται ότι θα τη στείλουν σπίτι· ο Κουκού δείχνει ένα κολλώδες ίχνος προς την πλατεία. Λότα: Τα περιστέρια λένε ότι ο Κολλητούλης δεν χαλάει πράγματα. Τα επισκευάζει. Τόμπι: Με κόλλα; Όλη την πόλη; Λότα: Τα κουτάλια σου τρέμουν. Τόμπι: Δεν είναι δικά μου κουτάλια! Λότα: Αν δεν τον πιάσουμε, θα με στείλουν σπίτι. Είναι η πρώτη μου μέρα. Τόμπι: Εμένα δεν θα με στείλουν πουθενά. Απλώς κάθομαι. Λότα: Η πλατεία! Τόμπι: Πάμε!

    Λότα: Τα περιστέρια λένε ότι ο Κολλητούλης δεν χαλάει πράγματα. Τα επισκευάζει.

    Τόμπι: Με κόλλα; Όλη την πόλη;

    Λότα: Τα κουτάλια σου τρέμουν.

    Τόμπι: Δεν είναι δικά μου κουτάλια!

    Λότα: Αν δεν τον πιάσουμε, θα με στείλουν σπίτι. Είναι η πρώτη μου μέρα.

    Τόμπι: Εμένα δεν θα με στείλουν πουθενά. Απλώς κάθομαι.

    Λότα: Η πλατεία!

    Τόμπι: Πάμε!

  5. Στην πλατεία ο Τόμπι σημαδεύει προσεκτικά τη ρόδα του Κολλητούλη, αλλά τα περιστέρια περνούν πετώντας και ο Κολλητούλης ξεφεύγει προς τον πύργο· ο Αναποδιάς πιάνει στην απόχη μόνο το δικό του καπέλο· ο Τόμπι, κατακόκκινος, φωνάζει στη Λότα και κάθε μεταλλικό αντικείμενο γύρω του τρέμει. Τόμπι: Τώρα. Μόνο τη ρόδα. Σιγά-σιγά… Λότα: Τόμπι, περίμενε! Τα περιστέρια ξέρουν πού πάει! Καθηγητής Αναποδιάς: Πάλι αστόχησα! Τόμπι: Τα χάλασες όλα!

    Τόμπι: Τώρα. Μόνο τη ρόδα. Σιγά-σιγά…

    Λότα: Τόμπι, περίμενε! Τα περιστέρια ξέρουν πού πάει!

    Καθηγητής Αναποδιάς: Πάλι αστόχησα!

    Τόμπι: Τα χάλασες όλα!

  6. Ο μαγνήτης του Τόμπι εκρήγνυται και κατσαρόλες, ποδήλατα, ένα γραμματοκιβώτιο κι ένα καρότσι πετούν πάνω του· από τον μεγάλο μεταλλικό σωρό εξέχει μόνο ένα αθλητικό παπούτσι· μέσα στον σωρό ο Τόμπι κάθεται με ένα τηγάνι στο κεφάλι, ενώ ένα κουτάλι τρέμει στην παλάμη του. ΚΛΑΝΓΚ-ΜΠΑΜ-ΚΛΙΝΚ! Λότα: …Τόμπι; Φωνή από τον σωρό: Είμαι καλά. Νομίζω. Λότα: Ο Κουκού θέλει να μάθει αν θέλεις μια ρώγα σταφύλι. Τόμπι: Τέλεια. Και τηγάνι από πάνω.

    ΚΛΑΝΓΚ-ΜΠΑΜ-ΚΛΙΝΚ!

    Λότα: …Τόμπι;

    Φωνή από τον σωρό: Είμαι καλά. Νομίζω.

    Λότα: Ο Κουκού θέλει να μάθει αν θέλεις μια ρώγα σταφύλι.

    Τόμπι: Τέλεια. Και τηγάνι από πάνω.

  7. Ο Τόμπι κάνει ένα πείραμα: όταν συνοφρυώνεται, το κουτάλι τρέμει πιο δυνατά, όταν εκπνέει αργά, πέφτει· ο σωρός διαλύεται, ο Τόμπι βάζει τα πάντα στη θέση τους και στο πεζοδρόμιο ζητά συγγνώμη από τη Λότα· εκείνη του λέει ότι ο Κολλητούλης πηγαίνει προς τον πύργο. Τόμπι: Πείραμα πρώτο: σκέφτομαι περιστέρια. Τόμπι: Πείραμα δεύτερο: δεν σκέφτομαι περιστέρια. Λότα: Τι κάνεις εκεί μέσα; Τόμπι: Επιστήμη. Φούρναρης: Το τηγάνι μου! Τόμπι: Τηγάνι — εκεί. Ποδήλατο — εκεί. Τόμπι: Συγγνώμη. Δεν σε άκουγα. Πού πάει ο Κολλητούλης; Λότα: Πάνω στον πύργο. Τα περιστέρια λένε ότι θέλει να επισκευάσει το Σήμα.

    Τόμπι: Πείραμα πρώτο: σκέφτομαι περιστέρια.

    Τόμπι: Πείραμα δεύτερο: δεν σκέφτομαι περιστέρια.

    Λότα: Τι κάνεις εκεί μέσα;

    Τόμπι: Επιστήμη.

    Φούρναρης: Το τηγάνι μου!

    Τόμπι: Τηγάνι — εκεί. Ποδήλατο — εκεί.

    Τόμπι: Συγγνώμη. Δεν σε άκουγα. Πού πάει ο Κολλητούλης;

    Λότα: Πάνω στον πύργο. Τα περιστέρια λένε ότι θέλει να επισκευάσει το Σήμα.

  8. Στον πύργο, στη δύση του ήλιου, ο Κολλητούλης αλείφει κόλλα πάνω στο Σήμα· πιτσιλάει τα γυαλιά του Τόμπι και ο σκελετός του Σήματος γέρνει, ο Τόμπι ανοίγει αργά τη γροθιά του· μετά τραβά απαλά με τον μαγνήτη του το δοχείο κόλλας του Κολλητούλη, ο Αναποδιάς βιδώνει ένα πινέλο και το Σήμα λάμπει ξανά. Καθηγητής Αναποδιάς: Κολλητούλη, όχι! Η κόλλα δεν λάμπει! Κολλητούλης: Μπιπ-μπιπ! ΤΡΙΙΙΖ! Λότα: Τόμπι! Το Σήμα! Τόμπι: Μόνο το δοχείο. Σιγά και ήρεμα. Κολλητούλης: Μπιπ; Καθηγητής Αναποδιάς: Ορίστε. Ένα πινέλο. Και τέρμα οι λαμπρές ιδέες, Κολλητούλη. Λότα: Ο Κουκού λέει ότι του αρέσει.

    Καθηγητής Αναποδιάς: Κολλητούλη, όχι! Η κόλλα δεν λάμπει!

    Κολλητούλης: Μπιπ-μπιπ!

    ΤΡΙΙΙΖ!

    Λότα: Τόμπι! Το Σήμα!

    Τόμπι: Μόνο το δοχείο. Σιγά και ήρεμα.

    Κολλητούλης: Μπιπ;

    Καθηγητής Αναποδιάς: Ορίστε. Ένα πινέλο. Και τέρμα οι λαμπρές ιδέες, Κολλητούλη.

    Λότα: Ο Κουκού λέει ότι του αρέσει.

  9. Ο Φύλακας του Πύργου παίρνει τον Τόμπι και τη Λότα στην ομάδα δοκιμαστικά, και η πρώτη δουλειά είναι να ξεκολλήσουν όλη την πόλη· το βράδυ, κάτω από τα φανάρια του δρόμου, όλοι ξεκολλάνε πράγματα και το Σήμα ξαφνικά αναβοσβήνει προς το νησί στο ποτάμι. Φύλακας του Πύργου: Ο ρομπότ γύρισε και το Σήμα λάμπει. Ποιος το έκανε; Τόμπι: Τα περιστέρια ήξεραν πού πήγαινε. Λότα: Κι αυτός ήξερε τι να τραβήξει. Φύλακας του Πύργου: Είστε στην ομάδα. Μόνο δοκιμαστικά. Και οι δύο. Φύλακας του Πύργου: Η πρώτη δουλειά είναι εκεί κάτω. Φύλακας του Πύργου: Ξεκολλήστε όλη την πόλη. Τόμπι: …Όλη; Κολλητούλης: Μπιπ! Λότα: Ο Κουκού λέει ότι το Σήμα καλεί το νησί. Τόμπι: Το νησί; Εκεί δεν μένει κανείς. Συνεχίζεται: Το Σήμα από το Νησί

    Φύλακας του Πύργου: Ο ρομπότ γύρισε και το Σήμα λάμπει. Ποιος το έκανε;

    Τόμπι: Τα περιστέρια ήξεραν πού πήγαινε.

    Λότα: Κι αυτός ήξερε τι να τραβήξει.

    Φύλακας του Πύργου: Είστε στην ομάδα. Μόνο δοκιμαστικά. Και οι δύο.

    Φύλακας του Πύργου: Η πρώτη δουλειά είναι εκεί κάτω.

    Φύλακας του Πύργου: Ξεκολλήστε όλη την πόλη.

    Τόμπι: …Όλη;

    Κολλητούλης: Μπιπ!

    Λότα: Ο Κουκού λέει ότι το Σήμα καλεί το νησί.

    Τόμπι: Το νησί; Εκεί δεν μένει κανείς.

    Συνεχίζεται: Το Σήμα από το Νησί

  10. Δείγμα — φανταστικό παιδί

    Τέλος του δείγματος

    Αυτές ήταν οι πρώτες 8 από τις 16 σελίδες. Στο πλήρες βιβλίο η ιστορία συνεχίζεται μέχρι το τέλος.

Σύρε με το δάχτυλο, άνοιξε δύο δάχτυλα για μεγέθυνση. Τα «Επόμενο» και «Πίσω» πηγαίνουν καρέ-καρέ.

Τι επινόησε το παιδί

  1. Υπερδύναμη

    ένας μαγνήτης που τραβάει τα μεταλλικά πράγματα

    Ο Τόμπι εξασκείται με τον μαγνήτη του σε κουτάλια και τον χρησιμοποιεί για να κυνηγήσει το ρομπότ.

  2. Ευχή

    «Θέλω να μπω στην ομάδα των ηρώων και να πιάσω ένα ρομπότ που τα κάνει άνω-κάτω.»

    Όποιος φέρει πίσω το ρομπότ Κολλητούλη μέχρι τη δύση του ήλιου, μπαίνει στην Ομάδα Σήμα.

  3. Εμφάνιση

    μια κάπα από καρό κουβέρτα και γυαλιά κολύμβησης

    Ακριβώς έτσι είναι σχεδιασμένος στο στυλ Υπερήρωες.

  4. Ταλέντο

    λατρεύει τα πειράματα

    Σε μια κρίσιμη στιγμή ο Τόμπι κάνει ένα πείραμα.

  5. Φίλος

    η Λότα, που καταλαβαίνει τα περιστέρια

    Η Λότα και το περιστέρι Κουκού ξέρουν περισσότερα απ’ όσα περιμένει ο Τόμπι.

Τι πρόσθεσε ο γονιός

Θέμα
θυμός και ηρεμία
Σημείωση
«Όταν κάτι δεν του βγαίνει, εκρήγνυται, φωνάζει και πετάει πράγματα. Μετά λυπάται. Όχι τιμωρία — θέλουμε να ξέρει τι να κάνει σε αυτό.»

Στην ιστορία ο Τόμπι δεν πετάει πράγματα στο σπίτι ούτε χάνει σε κάποιο παιχνίδι — όλα συμβαίνουν στο κυνήγι ενός ρομπότ στην Πόλη των Ηρώων.

Κανείς στην ιστορία δεν λέει το δίδαγμα φωναχτά — φαίνεται σε όσα κάνουν οι ήρωες.

Εξώφυλλο του δείγματος «Νύχτα μυστηρίου» (12–14 ετών)
12–14 ετών · κόμικ — διαβάζει το παιδί σας

Νύχτα μυστηρίου

Η Κλάρα σπάει οποιονδήποτε κρυπτογραφικό κώδικα και θέλει να κερδίσει ένα παιχνίδι μυστηρίου στους δρόμους — όμως τα μυστήρια κρύβουν πράγματα που ξέρουν μόνο οι ντόπιοι.

Αυτό το δείγμα είναι προς το παρόν στα αγγλικά — τα συννεφάκια θα μεταφραστούν σύντομα. Το κείμενο κάθε σελίδας είναι μεταφρασμένο κάτω από την εικόνα.

  • Στυλ: Άνιμε
  • Δείγμα: εξώφυλλο + 8 από 16 σελίδες
  • Ηρωίδα: Κλάρα, 13 ετών (φανταστική)
Διάβασε το δείγμα

Δείγμα — φανταστικό παιδί

  1. Εξώφυλλο: ένας βραδινός δρόμος σε μια γειτονιά με πολυκατοικίες, με φανοστάτες κι ένα φωτισμένο αρτοποιείο· μπροστά η Κλάρα με ένα σημειωματάριο και ακουστικά στον λαιμό, ο αδερφός της ο Βίλκο με ένα λούτρινο χάμστερ, πίσω τους ο Ντάβιντ και η Ίβκα.

    Νύχτα μυστηρίου

    Ένα βιβλίο για την Κλάρα

  2. Οι ομάδες μαζεύονται έξω από το αρτοποιείο, η κυρία Λιένκα στα σκαλιά σηκώνει τέσσερις φακέλους, η Κλάρα δηλώνει συμμετοχή με τον αδερφό της και το λούτρινο, ο Ντάβιντ και η Ίβκα δίπλα τους. Φθινοπωρινές διακοπές στη γιαγιά. Επτά μέρες. Ένα αρτοποιείο. Κι ένας αδερφός. Κυρία Λιένκα: Τέσσερις φάκελοι. Ο τελευταίος έχει ένα σύνθημα για μένα. Χωρίς σύνθημα, δεν τερματίζετε. Κυρία Λιένκα: Όποιος γυρίσει πρώτος ως τις οκτώ, γράφει το όνομά του στον Πίνακα Μυστηρίων. Κλάρα: Ομάδα: εγώ, ο αδερφός μου κι ο Γκούσταβ. Κυρία Λιένκα: Ένα λούτρινο μετράει για μισό. Ντάβιντ: Κι εμείς είμαστε δύο. Ο Ρίσο είναι στη γιαγιά του. Πάλι θα σας νικήσουμε. Κυρία Λιένκα: Μόνο απόψε, και δύο φτάνουν. Και δυόμισι επίσης.

    Φθινοπωρινές διακοπές στη γιαγιά. Επτά μέρες. Ένα αρτοποιείο. Κι ένας αδερφός.

    Κυρία Λιένκα: Τέσσερις φάκελοι. Ο τελευταίος έχει ένα σύνθημα για μένα. Χωρίς σύνθημα, δεν τερματίζετε.

    Κυρία Λιένκα: Όποιος γυρίσει πρώτος ως τις οκτώ, γράφει το όνομά του στον Πίνακα Μυστηρίων.

    Κλάρα: Ομάδα: εγώ, ο αδερφός μου κι ο Γκούσταβ.

    Κυρία Λιένκα: Ένα λούτρινο μετράει για μισό.

    Ντάβιντ: Κι εμείς είμαστε δύο. Ο Ρίσο είναι στη γιαγιά του. Πάλι θα σας νικήσουμε.

    Κυρία Λιένκα: Μόνο απόψε, και δύο φτάνουν. Και δυόμισι επίσης.

  3. Οι ομάδες ανοίγουν τον πρώτο φάκελο με ένα κρυπτογράφημα, η Κλάρα το λύνει γρήγορα στα σκαλιά του αρτοποιείου και φεύγει τρέχοντας με τον Βίλκο· στη στάση του λεωφορείου παίρνει τον δεύτερο φάκελο. EXVVWRS Ντάβιντ: Τι είναι αυτό; Ορθογραφικά λάθη; Κλάρα: Μετατόπιση κατά ένα… ασυναρτησίες. Κατά τρία… Στάση λεωφορείου. Βίλκο: Είσαι σαν υπολογιστής. Ένα–μηδέν για την επισκέπτρια. Κλάρα: «Πήγαινε στον Φύλακα του Χρόνου.» Ποιος είναι ο Φύλακας του Χρόνου; Βίλκο: Το ξυπνητήρι της γιαγιάς;

    EXVVWRS

    Ντάβιντ: Τι είναι αυτό; Ορθογραφικά λάθη;

    Κλάρα: Μετατόπιση κατά ένα… ασυναρτησίες. Κατά τρία… Στάση λεωφορείου.

    Βίλκο: Είσαι σαν υπολογιστής.

    Ένα–μηδέν για την επισκέπτρια.

    Κλάρα: «Πήγαινε στον Φύλακα του Χρόνου.» Ποιος είναι ο Φύλακας του Χρόνου;

    Βίλκο: Το ξυπνητήρι της γιαγιάς;

  4. Η Κλάρα ψάχνει στο κινητό της, μετά εκείνη και ο Βίλκο ακολουθούν κρυφά τον Ντάβιντ και την Ίβκα ως το άγαλμα του Φύλακα του Χρόνου· το λούτρινο του Βίλκο τσιρίζει και οι δύο γυρίζουν. Το ίντερνετ δεν ξέρει τίποτα για τον Φύλακα του Χρόνου. Το ίντερνετ δεν έχει έρθει ποτέ εδώ. Ίβκα: Ο Φύλακας είναι το άγαλμα δίπλα στο σχολείο. Όλοι το ξέρουν. Ντάβιντ: Εγώ το ήξερα πρώτος. Ίβκα: Εσύ είσαι πάντα πρώτος. Βίλκο: Είμαστε κατάσκοποι; Κλάρα: Είμαστε τουρίστες. ΣΚΟΥΙΚ! Ντάβιντ: Μας ακολουθείτε; Κλάρα: Εγώ; Βγάζω βόλτα το χάμστερ μου.

    Το ίντερνετ δεν ξέρει τίποτα για τον Φύλακα του Χρόνου. Το ίντερνετ δεν έχει έρθει ποτέ εδώ.

    Ίβκα: Ο Φύλακας είναι το άγαλμα δίπλα στο σχολείο. Όλοι το ξέρουν.

    Ντάβιντ: Εγώ το ήξερα πρώτος.

    Ίβκα: Εσύ είσαι πάντα πρώτος.

    Βίλκο: Είμαστε κατάσκοποι;

    Κλάρα: Είμαστε τουρίστες.

    ΣΚΟΥΙΚ!

    Ντάβιντ: Μας ακολουθείτε;

    Κλάρα: Εγώ; Βγάζω βόλτα το χάμστερ μου.

  5. Στο άγαλμα και οι δύο ομάδες παίρνουν έναν τρίτο φάκελο με ένα κρυπτογράφημα από σύμβολα, χωρίζουν, και η Κλάρα το λύνει σε ένα παγκάκι κάτω από έναν φανοστάτη. (ένα κρυπτογράφημα από σύμβολα) (ένα κρυπτογράφημα από σύμβολα) (ένα κρυπτογράφημα από σύμβολα) ▲=U ●=N ■=D ◆=E ★=R ✚=T ▼=H ◐=B ♥=C ♣=O ♠=I ☾=L ✿=W ▶=K ◀=G ✖=S Ίβκα: Δεν ξέρω αυτά τα σύμβολα. Κλάρα (σκέφτεται): Εγώ τα ξέρω. Ντάβιντ: Θα τα καταφέρουμε μόνοι μας. Κλάρα: Κι εγώ. Βίλκο: Γεια! Κλάρα: «Κάτω από το παγκάκι στον λόφο όπου όλη η γειτονιά κάνει έλκηθρο τον χειμώνα.» Κλάρα: …Τέλεια. Ποιος λόφος;

    (ένα κρυπτογράφημα από σύμβολα)

    (ένα κρυπτογράφημα από σύμβολα)

    (ένα κρυπτογράφημα από σύμβολα)

    ▲=U ●=N ■=D ◆=E ★=R ✚=T ▼=H ◐=B ♥=C ♣=O ♠=I ☾=L ✿=W ▶=K ◀=G ✖=S

    Ίβκα: Δεν ξέρω αυτά τα σύμβολα.

    Κλάρα (σκέφτεται): Εγώ τα ξέρω.

    Ντάβιντ: Θα τα καταφέρουμε μόνοι μας.

    Κλάρα: Κι εγώ.

    Βίλκο: Γεια!

    Κλάρα: «Κάτω από το παγκάκι στον λόφο όπου όλη η γειτονιά κάνει έλκηθρο τον χειμώνα.»

    Κλάρα: …Τέλεια. Ποιος λόφος;

  6. Η Κλάρα κάθεται στο παγκάκι με τον Βίλκο κοιμισμένο στον ώμο της, με τρεις λόφους πίσω από τις πολυκατοικίες· απέναντι ο Ντάβιντ και η Ίβκα μαντεύουν πάνω από το χαρτί τους. Η Κλάρα ξυπνά τον Βίλκο και σηκώνεται. (ένα κρυπτογράφημα από σύμβολα) ▲=U ●=N ■=D ◆=E ★=R ✚=T ▼=H ◐=B ♥=C ♣=O ♠=I ☾=L ✿=W ▶=K ◀=G ✖=S ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΓΚΑΚΙ ΣΤΟΝ ΛΟΦΟ ΟΠΟΥ ΟΛΗ Η ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΚΑΝΕΙ ΕΛΚΗΘΡΟ ΤΟΝ ΧΕΙΜΩΝΑ 7:31. Το μήνυμα λύθηκε. Υπάρχουν τρεις λόφοι. Ίβκα: Δίπλα στα γκαράζ; Στο πάρκο; Δίπλα στον υδατόπυργο; Ντάβιντ: Μπορεί να είναι χάρτης. Ή πίτσα. Κλάρα: Σήκω. Πάμε να μπουκάρουμε σε κάποιους.

    (ένα κρυπτογράφημα από σύμβολα)

    ▲=U ●=N ■=D ◆=E ★=R ✚=T ▼=H ◐=B ♥=C ♣=O ♠=I ☾=L ✿=W ▶=K ◀=G ✖=S

    ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΓΚΑΚΙ ΣΤΟΝ ΛΟΦΟ ΟΠΟΥ ΟΛΗ Η ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΚΑΝΕΙ ΕΛΚΗΘΡΟ ΤΟΝ ΧΕΙΜΩΝΑ

    7:31. Το μήνυμα λύθηκε. Υπάρχουν τρεις λόφοι.

    Ίβκα: Δίπλα στα γκαράζ; Στο πάρκο; Δίπλα στον υδατόπυργο;

    Ντάβιντ: Μπορεί να είναι χάρτης. Ή πίτσα.

    Κλάρα: Σήκω. Πάμε να μπουκάρουμε σε κάποιους.

  7. Η Κλάρα πηγαίνει στον Ντάβιντ και την Ίβκα και τους δίνει το σημειωματάριό της· συμφωνούν, και οι τέσσερις τρέχουν στο μονοπάτι κάτω από τους φανοστάτες. ▲=U ●=N ■=D ◆=E ★=R ✚=T ▼=H ◐=B ♥=C ♣=O ♠=I ☾=L ✿=W ▶=K ◀=G ✖=S ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΓΚΑΚΙ ΣΤΟΝ ΛΟΦΟ ΟΠΟΥ ΟΛΗ Η ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΚΑΝΕΙ ΕΛΚΗΘΡΟ ΤΟΝ ΧΕΙΜΩΝΑ (ένα κρυπτογράφημα από σύμβολα) Κλάρα: Εγώ ξέρω τι γράφει. Εσείς ξέρετε ποιος λόφος. Ντάβιντ: Και γιατί να μοιραστούμε; Κλάρα: Γιατί εγώ έχω το μισό, εσείς έχετε το μισό και ο Γκούσταβ είναι μισός. Και το κρατούσατε στραβά. Ίβκα: Όλη η γειτονιά κάνει έλκηθρο μόνο σε έναν. Στον Λόφο του Έλκηθρου, πίσω από τα γκαράζ. Ντάβιντ: Εντάξει. Αλλά αρχηγός είμαι εγώ. Κλάρα: Μάλιστα, αρχηγέ. Βίλκο: Πεινάω.

    ▲=U ●=N ■=D ◆=E ★=R ✚=T ▼=H ◐=B ♥=C ♣=O ♠=I ☾=L ✿=W ▶=K ◀=G ✖=S

    ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΓΚΑΚΙ ΣΤΟΝ ΛΟΦΟ ΟΠΟΥ ΟΛΗ Η ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΚΑΝΕΙ ΕΛΚΗΘΡΟ ΤΟΝ ΧΕΙΜΩΝΑ

    (ένα κρυπτογράφημα από σύμβολα)

    Κλάρα: Εγώ ξέρω τι γράφει. Εσείς ξέρετε ποιος λόφος.

    Ντάβιντ: Και γιατί να μοιραστούμε;

    Κλάρα: Γιατί εγώ έχω το μισό, εσείς έχετε το μισό και ο Γκούσταβ είναι μισός. Και το κρατούσατε στραβά.

    Ίβκα: Όλη η γειτονιά κάνει έλκηθρο μόνο σε έναν. Στον Λόφο του Έλκηθρου, πίσω από τα γκαράζ.

    Ντάβιντ: Εντάξει. Αλλά αρχηγός είμαι εγώ.

    Κλάρα: Μάλιστα, αρχηγέ.

    Βίλκο: Πεινάω.

  8. Στον λόφο πίσω από τα γκαράζ η Ίβκα βγάζει κάτω από ένα παγκάκι ένα κουτάκι με το σύνθημα· ο Ντάβιντ το αποκωδικοποιεί μόνος του στον δρόμο και το λέει στην κυρία Λιένκα λίγο πριν τις οκτώ. PXIILQ PXIILQ PXIILQ Ίβκα: Πρώτη εγώ, για μια φορά! Ντάβιντ: Ο αρχηγός σπάει το σύνθημα. Στον δρόμο. Κλάρα: Δώσ' το εδώ! Ντάβιντ: Αρχηγός! …Το βρήκα! Ντόνατ! Ντάβιντ: Σύνθημα: ντόνατ! Κυρία Λιένκα: Όχι. 7:59.

    PXIILQ

    PXIILQ

    PXIILQ

    Ίβκα: Πρώτη εγώ, για μια φορά!

    Ντάβιντ: Ο αρχηγός σπάει το σύνθημα. Στον δρόμο.

    Κλάρα: Δώσ' το εδώ!

    Ντάβιντ: Αρχηγός! …Το βρήκα! Ντόνατ!

    Ντάβιντ: Σύνθημα: ντόνατ!

    Κυρία Λιένκα: Όχι.

    7:59.

  9. Τα δίδυμα ορμούν στο αρτοποιείο, όλοι γελούν, η Ίβκα δίνει στην Κλάρα ένα κουκουνάρι· στη γιαγιά η Κλάρα ανοίγει τη βαλίτσα της, και το πρωί βρίσκουν ένα αυτοκόλλητο κουκκίδα στη στάση του λεωφορείου. Τα δίδυμα: Μάφιν! Κυρία Λιένκα: Σωστά! Πρώτοι. Κλάρα: …Μάφιν. Κυρία Λιένκα: Κι αυτό σωστό. Δεύτερη θέση. Ντάβιντ: Φταίει ο αρχηγός. Βίλκο: Κι εγώ ντόνατ θα έλεγα. Ίβκα: Έρχεσαι μαζί μας αύριο; Την Παρασκευή θα γνωρίσεις τον Ρίσο. Κλάρα: Αύριο. Ίσως. Ίβκα: Αυτό δεν είναι από την κυρία Λιένκα. Κλάρα: Τότε είναι δικό μας. Συνεχίζεται: Ποιος κολλάει τις κουκκίδες;

    Τα δίδυμα: Μάφιν!

    Κυρία Λιένκα: Σωστά! Πρώτοι.

    Κλάρα: …Μάφιν.

    Κυρία Λιένκα: Κι αυτό σωστό. Δεύτερη θέση.

    Ντάβιντ: Φταίει ο αρχηγός.

    Βίλκο: Κι εγώ ντόνατ θα έλεγα.

    Ίβκα: Έρχεσαι μαζί μας αύριο; Την Παρασκευή θα γνωρίσεις τον Ρίσο.

    Κλάρα: Αύριο. Ίσως.

    Ίβκα: Αυτό δεν είναι από την κυρία Λιένκα.

    Κλάρα: Τότε είναι δικό μας.

    Συνεχίζεται: Ποιος κολλάει τις κουκκίδες;

  10. Δείγμα — φανταστικό παιδί

    Τέλος του δείγματος

    Αυτές ήταν οι πρώτες 8 από τις 16 σελίδες. Στο πλήρες βιβλίο η ιστορία συνεχίζεται μέχρι το τέλος.

Σύρε με το δάχτυλο, άνοιξε δύο δάχτυλα για μεγέθυνση. Τα «Επόμενο» και «Πίσω» πηγαίνουν καρέ-καρέ.

Τι επινόησε το παιδί

  1. Ταλέντο

    σπάει οποιονδήποτε κρυπτογραφικό κώδικα

    Το παιχνίδι έχει τέσσερις φακέλους με κρυπτογραφήματα και οι αναγνώστες μπορούν να τα λύσουν μαζί με την Κλάρα.

  2. Χαρακτήρας

    λίγο ειρωνική

    «Εγώ; Βγάζω βόλτα το χάμστερ μου.»

  3. Οικογένεια

    ο αδερφός της ο Βίλκο και ο Γκούσταβ, ένα λούτρινο χάμστερ

    «Ομάδα: εγώ, ο αδερφός μου και ο Γκούσταβ.» — «Το λούτρινο μετράει για μισό.»

  4. Ευχή

    «Θέλω μια ιστορία με μυστήριο και κάποιον που είναι πολύ καλός στους κρυπτογραφικούς κώδικες. Και να μην είναι κρινζ.»

    Νύχτα Μυστηρίου: ένα παιχνίδι στους δρόμους με κρυπτογραφήματα, τερματισμός στον φούρνο μέχρι τις οκτώ.

  5. Κόσμος και στυλ

    Ο δρόμος μας, άνιμε

    Μια συνηθισμένη γειτονιά με πολυκατοικίες το βράδυ, σχεδιασμένη σαν άνιμε.

Τι πρόσθεσε ο γονιός

Θέμα
φίλοι: πώς να μπω στην παρέα
Σημείωση
«Από τότε που μετακομίσαμε έχει κλειστεί στον εαυτό της, λέει ότι δεν χρειάζεται κανέναν εδώ και ότι κάποια μέρα θα γυρίσουμε πίσω έτσι κι αλλιώς. Μην την πιέσετε, αλλά να δει ότι μπορεί κανείς να κάνει μια αρχή.»

Στην ιστορία δεν υπάρχει μετακόμιση — η Κλάρα είναι απλώς για μία εβδομάδα στη γιαγιά της, και τα παιδιά της γειτονιάς ξέρουν πράγματα που εκείνη δεν ξέρει.

Κανείς στην ιστορία δεν λέει το δίδαγμα φωναχτά — φαίνεται σε όσα κάνουν οι ήρωες.

Σχετικά με τα δείγματα

Οι πρώτες σελίδες εξατομικευμένων βιβλίων, ακριβώς όπως τις λαμβάνει μια οικογένεια: εικονογραφημένο βιβλίο για 4–5 ετών και κόμικ για 6–8, 7–9, 9–11 και 12–14, το καθένα σε διαφορετικό στυλ σχεδίου. Η ιστορία για 7–9 ετών υπάρχει εδώ δύο φορές: τη μία ηρωίδα είναι η Έμα, που χρησιμοποιεί αναπηρικό αμαξίδιο, την άλλη η Έμα είναι φίλη του ήρωα. Τα παιδιά στα δείγματα είναι φανταστικά — τη φόρμα για την ιστορία, το σενάριο, τα σχέδια και τους ελέγχους τα κάναμε με την ίδια διαδικασία όπως σε μια πραγματική παραγγελία. Το πλήρες βιβλίο έχει περισσότερες σελίδες: μια ιστορία για 9,90 € (1 ιστορία · 16 σελίδες) ή μια ολόκληρη περιπέτεια για 24,90 € (3 ιστορίες · 48 σελίδες), ως εικονογραφημένο βιβλίο ή κόμικ.

  • Τα παιδιά στα δείγματα είναι φανταστικά — κανένα αληθινό παιδί, καμία φωτογραφία.
  • Η ΤΝ σχεδιάζει, ένας άνθρωπος έλεγξε κάθε σελίδα.
  • Το δείγμα είναι η αρχή ενός βιβλίου· το πλήρες βιβλίο έχει αρχή και τέλος.

Θα σχεδιάσουμε ένα τέτοιο βιβλίο με το παιδί σας

Πρώτα σχεδιάζουμε το παιδί σας ως ήρωα, δωρεάν. Μόνο αν σας αρέσει πληρώνετε, μία φορά: μια ιστορία για 9,90 € (1 ιστορία · 16 σελίδες) ή μια ολόκληρη περιπέτεια για 24,90 € (3 ιστορίες · 48 σελίδες), ως εικονογραφημένο βιβλίο ή κόμικ.

Συχνές ερωτήσεις

Είναι αληθινά τα παιδιά στα δείγματα;

Όχι. Ο Μπρούνο, η Λίνα, η Έμα, ο Κούμπο, ο Τόμπι, η Κλάρα και όλοι οι υπόλοιποι είναι φανταστικοί. Δεν δείχνουμε ποτέ παιδιά πελατών στον ιστότοπο.

Θα μοιάζει έτσι το βιβλίο του παιδιού μου;

Έτσι ξεκινά ένα βιβλίο για αυτή την ηλικία. Μια ιστορία έχει 16 σελίδες (εικονογραφημένο βιβλίο ή κόμικ), μια περιπέτεια είναι τρεις ιστορίες (3 ιστορίες · 48 σελίδες)· το παιδί σας διαλέγει το στυλ σχεδίου ανάμεσα σε 20 επιλογές και η ιστορία γράφεται από την αρχή με βάση τη φόρμα σας για την ιστορία.

Εικονογραφημένο βιβλίο ή κόμικ;

Το εικονογραφημένο βιβλίο έχει σε κάθε σελίδα μια μεγάλη εικόνα και λίγες προτάσεις, που τις διαβάζει δυνατά ένας γονιός — το προτείνουμε για 4–5 ετών. Το κόμικ έχει καρέ και συννεφάκια που το παιδί σας διαβάζει μόνο του — από 6 ετών.

Ποιος το σχεδιάζει;

Το σχεδιάζει η ΤΝ με βάση ένα φύλλο χαρακτήρα που δημιουργούμε μία φορά και κλειδώνουμε. Γράφουμε το σενάριο ακολουθώντας κανόνες παιδικής ψυχολογίας για την ηλικία, προσθέτουμε μόνοι μας τα συννεφάκια και ένας άνθρωπος ελέγχει κάθε σελίδα.