Διάβασε ένα δείγμα
Πόσων χρονών είσαι;

Ο Ρέξο και η μικρούλα σκηνή
Ο Μπρούνο και ο μικρούλης Πούπο περιμένουν τις πυγολαμπίδες. Αλλά έρχεται καταιγίδα — και κάποιος τεράστιος χτυπά την πόρτα.
Αυτό το δείγμα είναι προς το παρόν στα αγγλικά — τα συννεφάκια θα μεταφραστούν σύντομα. Το κείμενο κάθε σελίδας είναι μεταφρασμένο κάτω από την εικόνα.
- Πλαστελίνη
Δείγμα — φανταστικό παιδί

Ο Ρέξο και η μικρούλα σκηνή
Ένα βιβλίο για τον Μπρούνο

Δίπλα στη λίμνη, ο Μπρούνο και ο Πούπο έστηναν μια μικροσκοπική πορτοκαλί σκηνή, γιατί απόψε θα έρχονταν οι πυγολαμπίδες. Ο Πούπο τσίριζε από χαρά. Όμως σύννεφα κύλησαν πάνω από τους λόφους και ο Δόκτωρ Απολίθωμας είπε: «Έρχεται καταιγίδα — απόψε η σκηνή κοιμάται στην καλύβα μου.»
ΠΙΠ!

Η σκηνή στεκόταν τώρα μέσα στην καλύβα. «Πυγολαμπίδες, πού είστε;» ψιθύρισε ο Μπρούνο, αλλά έξω υπήρχαν μόνο βροντές. Ο Μπρούνο τράβηξε την αγκαθωτή δεινοσαυροκουκούλα του πάνω από τα μάτια: «Είμαι θωρακισμένος δεινόσαυρος, δεν φοβάμαι!» Ακριβώς τότε, κάποιος χτύπησε την πόρτα: τοκ, τοκ.
ΜΠΟΥΜ!

Στην πόρτα στεκόταν ο Ρέξο, ο μεγαλύτερος δεινόσαυρος της κοιλάδας, και χωρούσε μόνο το κεφάλι του. «Μπορώ να μπω κι εγώ, όταν η βροντή είναι ακόμα πιο μεγάλη από μένα;» ψιθύρισε, τρέμοντας σαν ζελέ. Ο Μπρούνο τον κοίταξε, έσπρωξε πίσω την κουκούλα του και ψιθύρισε: «Κι εγώ φοβάμαι λιγουλάκι — έλα πιο κοντά.»
ΜΠΟΥΜ!

Ο Ρέξο χώθηκε με την πλάτη και την ουρά κάτω από τη στέγη της αποθήκης για τα ξύλα. Ο Μπρούνο άναψε τον φακό του και η σκηνή έλαμψε σαν κολοκύθα. «Όταν μπουμπουνίζει, μετράμε: ένα, δύο…» άρχισε ο Μπρούνο, αλλά ο Πούπο τσίριξε ακριβώς στη μέση. «Αυτό δεν είναι τρία!» γέλασε ο Ρέξο.
ΠΙΠ!

Η βροντή μπουμπούνισε ξανά. Ο Μπρούνο φούσκωσε τα μάγουλα και μπουμπούνισε με ψιλή φωνούλα: «Μπουμάκι!» Ο Ρέξο ξεκαρδίστηκε και τον παρακάλεσε να το ξανακάνει.
ΜΠΟΥΜΑΚΙ!

ΖΖΖΖ!
Ύστερα η βροχή σταμάτησε, η βροντή απομακρύνθηκε πάνω από τους λόφους και εκατοντάδες πυγολαμπίδες υψώθηκαν πάνω από τη λίμνη. Ο μεγαλύτερος δεινόσαυρος της κοιλάδας δεν τις είδε, γιατί κοιμόταν, κι έτσι ο Μπρούνο του σκέπασε τη μύτη με μια κουβέρτα. Λίγες μέρες αργότερα, στο σπίτι, η ηλεκτρική σκούπα βρυχήθηκε, ο Μπρούνο φούσκωσε τα μάγουλα — «Μπουμάκι!» — και η μαμά ξέσπασε στα γέλια.
Τέλος του δείγματος ✦
Έτσι ξεκινά ολόκληρη η ιστορία. Θέλεις τη δική σου; Πες το στη μαμά ή στον μπαμπά σου.
Σύρε με το δάχτυλο, άνοιξε δύο δάχτυλα για μεγέθυνση. Τα «Επόμενο» και «Πίσω» πηγαίνουν καρέ-καρέ.

Ο χάρτης του κακάο
Η Λίνα, ο Ότο και ο νάνος Βοτσαλάκης πηγαίνουν εκεί όπου δεν έχει πάει ποτέ κανείς. Οι κρύσταλλοι στα τούνελ λάμπουν — αλλά μόνο όταν κάποιος τραγουδά.
Αυτό το δείγμα είναι προς το παρόν στα αγγλικά — τα συννεφάκια θα μεταφραστούν σύντομα. Το κείμενο κάθε σελίδας είναι μεταφρασμένο κάτω από την εικόνα.
- Εικονογραφημένο βιβλίο
Δείγμα — φανταστικό παιδί

Ο χάρτης του κακάο
Ένα βιβλίο για τη Λίνα

Το πρωί πριν από ένα ταξίδι εκεί όπου δεν είχε πάει ποτέ κανείς.
Ότο: Ο πρώτος μου χάρτης! Τον αντέγραψα από τους παλιούς μεταλλωρύχους — με όλα τα σημάδια.
Ότο: Ελπίζω να είναι καλός.
Βοτσαλάκης: Ουπς. Δάχτυλα από κακάο.
Ίσκρα: Αν σβήσει το φανάρι, άναψέ το από μια πέτρα που λάμπει μόνη της.
Λίνα (σκέφτεται): Μόνο μια βαρκούλα. Θα τον ξεδιπλώσω αμέσως.
ΡΙΙΙΤΣ!

Ίσκρα: Θα μείνω εδώ και θα αφήνω το σκοινί. Τράβα το και θα έρθω.
Ότο: Έχω τον χάρτη. Πάμε!
Βοτσαλάκης: Χι-χι-χι! Λάμψεις! Χι-χι…
Ότο: Προσοχή! Όταν γελάει, φταρνίζεται.
ΑΨΟΥΟΥΟΥ!
Βοτσαλάκης: Σκοτάδι σαν κάλτσα, σαν κάλτσα…
Ότο: Λάμπουν! Όταν τραγουδά!

Ότο: Φοβάμαι τις πεταλούδες, ακόμα και τις μικρές!
Λίνα: Έφαγα κατά λάθος ένα σκουλήκι, μέσα στη σαλάτα!
Ότο: Ποιος έσκισε τον χάρτη μου;!
Ότο: Δάχτυλα από κακάο… Βοτσαλάκη;
Βοτσαλάκης: Εγώ… εγώ μόνο τον χάιδεψα.

Λίνα: Από εδώ! Σίγουρα!
Ότο: Τοίχος. Υπέροχα.
Λίνα: Τρα-λα-λα, όλα είναι τέλεια, τρα-λα-λα!
Ότο: Χωρίς τον Βοτσαλάκη είναι σαν φακός χωρίς μπαταρία.
Ότο: Πέντε τούνελ κι ένας χάρτης χωρίς γωνία. Πρέπει να γυρίσουμε πίσω.

Λίνα: Δεν ήταν ο Βοτσαλάκης. Ήμουν εγώ. Δίπλωσα τον χάρτη σε βαρκούλα και σκίστηκε.
Ότο: Βαρκούλα; Από τον πρώτο μου χάρτη;!
Βοτσαλάκης: …Τουλάχιστον επέπλεε;
Λίνα: Στη γωνία είχε έναν κρύσταλλο. Σαν δόντι.
Ότο: Το δόντι είναι σημάδι των παλιών μεταλλωρύχων! Δείχνει τον δρόμο.
Βοτσαλάκης: Το δόντι δείχνει, το δόντι δείχνει…
Ότο: Από εδώ!

Λίνα: Μια πέτρα που λάμπει μόνη της! Κι ένα μέρος όπου δεν έχει πάει ποτέ κανείς!
Λίνα: Εδώ δεν έχει έρθει ποτέ κανείς… εκτός από τη βαρκούλα μου.
Ότο: Η γωνία μου! Μαζί με την πόρτα.
Βοτσαλάκης: Χι-χι-ΑΨΟΥ!
…αψού… αψού…
Ότο: Η πόρτα… κουνήθηκε.
Τέλος του δείγματος ✦
Έτσι ξεκινά ολόκληρη η ιστορία. Θέλεις τη δική σου; Πες το στη μαμά ή στον μπαμπά σου.
Σύρε με το δάχτυλο, άνοιξε δύο δάχτυλα για μεγέθυνση. Τα «Επόμενο» και «Πίσω» πηγαίνουν καρέ-καρέ.

Δύο δευτερόλεπτα
Η Έμα διαβάζει τα ρεύματα από τις φυσαλίδες και κάνει αγώνα με τον ξάδερφό της για ένα κομμάτι χάρτη. Και ο παπαγάλος Ηχώ επαναλαμβάνει τα πάντα.
Αυτό το δείγμα είναι προς το παρόν στα αγγλικά — τα συννεφάκια θα μεταφραστούν σύντομα. Το κείμενο κάθε σελίδας είναι μεταφρασμένο κάτω από την εικόνα.
- Καθαρή γραμμή
Δείγμα — φανταστικό παιδί

Δύο δευτερόλεπτα
Ένα βιβλίο για την Έμα

Νησί των Πειρατών. Μία φορά τον χρόνο, τα παιδιά κάνουν εδώ αγώνα για ένα κομμάτι του Μεγάλου Χάρτη.
Άγκυρας: Όποιος χτυπήσει πρώτος την καμπάνα της σημαδούρας δίπλα στον φάρο, παίρνει αυτό το κομμάτι.
Μάτιο: Εγώ θα κερδίσω, ξαδέρφη. Όπως πάντα.
Ηχώ: …ΠΑΝΤΑ!
Έμα: Ο Ηχώ επαναλαμβάνει την τελευταία λέξη. Οποιαδήποτε λέξη.
Ηχώ: …ΛΕΞΗ!
Κούμπο: Οι κόμποι είναι έτοιμοι, καπετάνισσα.
Έμα: Τότε σηκώστε πανιά!
Κούμπο: Τα κουπιά του Μάτιο είναι διπλά.
Έμα: Κι εμείς έχουμε φυσαλίδες.

ΤΟΥΟΥΟΥΤ!
Μάτιο: Γεια σας, σαλιγκάρια!
Έμα: Οι φυσαλίδες γυρίζουν αριστερά. Εκεί έχει ρεύμα!
Μάτιο: Ε! Αυτό είναι κλεψιά!
Ηχώ: …ΚΛΕΨΙΑ!
Κούμπο: Το ρεύμα δεν είναι κλεψιά. Είναι δωρεάν!
Έμα: Και πίσω από τον φάρο είναι το πιο γρήγορο.
Κούμπο: Όχι εκείνο, καπετάνισσα. Εκείνο είναι διαβολεμένο.

Έμα: Η Ρουφήχτρα του Διαβόλου. Κανείς δεν τόλμησε ποτέ να μπει.
Κούμπο: Σήμερα πάμε στη σημαδούρα, καπετάνισσα.
Κούμπο: Προηγούμαστε! Κατά μια ολόκληρη σχεδία!
Έμα: Μάτιο! Χαιρετίσματα στα ψάρια!
Ηχώ: …ΨΑΡΙΑ! ΨΑΡΙΑ!
Έμα: Ηχώ! Σταμάτα!
Ηχώ: …ΣΤΑΜΑΤΑ!

ΝΤΙΝ!
Μάτιο: Πρώοοτος!
ντιν.
Άγκυρας: Ο Μάτιο. Κατά δύο δευτερόλεπτα.
Έμα: Φταίει αυτός ο παπαγάλος!
Ηχώ: …ΠΑΠΑΓΑΛΟΣ!

Μάτιο: Τι είναι αυτά τα σαλιγκάρια; Πού είναι ο θησαυρός;
Μάτιο: …Έμα; Εσύ ξέρεις να διαβάζεις τα ρεύματα.
Έμα: Έχασα για δύο δευτερόλεπτα. Δύο!
Έμα: …Δείξε μου.
Άγκυρας: Από εκεί πάνω θα δείτε τα ρεύματα.
Έμα: Γύρνα το, Κούμπο. Ο Βράχος της Χελώνας είναι εκεί.
Έμα: Τρεις κύκλοι κι ένα μακρύ γλίστρημα… η Ρουφήχτρα του Διαβόλου!
Μάτιο: Εκεί μέσα; …Εγώ δεν πάω.

Έμα: Ο χάρτης πάει από εκεί, άρα πάμε από εκεί. Θα σε ρυμουλκήσουμε.
Μάτιο: …Καλά. Αλλά τον χάρτη τον κρατάω εγώ.
Μάτιο: Ξέρω από κόμπους. Ο φιόγκος κρατάει πάντα.
Κούμπο: …Πάντα;
Ηχώ: …ΠΑΝΤΑ!
Έμα: Είναι μόνο μια μικρή ρουφήχτρα!
Κούμπο: ΜΙΚΡΗ;!
Μάτιο: Γιουχούου!
Έμα: Ουπς. Είναι μεγαλύτερη απ' όσο νόμιζα!
Μάτιο: Ο φιόγκος λύθηκε!
Έμα: Στρίβω προς το μέρος του! Κούμπο, τη θηλιά!
Κούμπο: Αυτό λέγεται κόμπος.
Μάτιο: Κι αυτά λέγονται κουπιά!

Κούμπο: Αυτό δεν υπάρχει σε κανέναν χάρτη.
Έμα: Τότε ζωγράφισέ το, Κούμπο!
Μάτιο: Δεν φτάνω!
Έμα: Κούμπο, τον γάντζο! Και κράτα μας δίπλα στο ναυάγιο.
Έμα: Το επόμενο είναι στο Νησί της Φάλαινας. Ρεβάνς;
Μάτιο: Ρεβάνς!
Ηχώ: …ΡΕΒΑΝΣ!
Φωνή από το ναυάγιο: …Χαιρετίσματα στα ψάρια…
Κούμπο: Αυτός… δεν ήταν ο Ηχώ.
Έμα: Εγώ το φώναξα αυτό. Στη σημαδούρα.
Τέλος του δείγματος ✦
Έτσι ξεκινά ολόκληρη η ιστορία. Θέλεις τη δική σου; Πες το στη μαμά ή στον μπαμπά σου.
Σύρε με το δάχτυλο, άνοιξε δύο δάχτυλα για μεγέθυνση. Τα «Επόμενο» και «Πίσω» πηγαίνουν καρέ-καρέ.

Δύο δευτερόλεπτα
Ο Κούμπο σχεδιάζει χάρτες, η Έμα διαβάζει τα ρεύματα. Μαζί κάνουν αγώνα με τον Μάτιο για ένα κομμάτι του Μεγάλου Χάρτη.
Αυτό το δείγμα είναι προς το παρόν στα αγγλικά — τα συννεφάκια θα μεταφραστούν σύντομα. Το κείμενο κάθε σελίδας είναι μεταφρασμένο κάτω από την εικόνα.
- Καθαρή γραμμή
Δείγμα — φανταστικό παιδί

Δύο δευτερόλεπτα
Ένα βιβλίο για τον Κούμπο

Νησί των Πειρατών. Μία φορά τον χρόνο, τα παιδιά κάνουν εδώ αγώνα για ένα κομμάτι του Μεγάλου Χάρτη.
Άγκυρας: Όποιος χτυπήσει πρώτος την καμπάνα της σημαδούρας δίπλα στον φάρο, παίρνει αυτό το κομμάτι.
Μάτιο: Εγώ θα κερδίσω, ξαδέρφη. Όπως πάντα.
Ηχώ: …ΠΑΝΤΑ!
Έμα: Ο Ηχώ επαναλαμβάνει την τελευταία λέξη. Οποιαδήποτε λέξη.
Ηχώ: …ΛΕΞΗ!
Κούμπο: Σηκώστε πανιά!
Έμα: Καπετάνιε, τα ρεύματα σήμερα αφρίζουν σαν λεμονάδα.
Κούμπο: Τα κουπιά του Μάτιο είναι διπλά.
Έμα: Κι εμείς έχουμε φυσαλίδες.

ΤΟΥΟΥΟΥΤ!
Μάτιο: Γεια σας, σαλιγκάρια!
Έμα: Οι φυσαλίδες γυρίζουν αριστερά. Κούμπο, εκεί έχει ρεύμα!
Μάτιο: Ε! Αυτό είναι κλεψιά!
Ηχώ: …ΚΛΕΨΙΑ!
Κούμπο: Το ρεύμα δεν είναι κλεψιά. Είναι δωρεάν!
Έμα: Και πίσω από τον φάρο είναι το πιο γρήγορο.
Κούμπο: Όχι εκείνο. Εκείνο είναι διαβολεμένο.

Έμα: Η Ρουφήχτρα του Διαβόλου. Κάποια μέρα θα περάσω από μέσα. Κανείς δεν τόλμησε ποτέ.
Κούμπο: Σήμερα πάμε στη σημαδούρα.
Κούμπο: Προηγούμαστε! Κατά μια ολόκληρη σχεδία!
Κούμπο: Μάτιο! Χαιρετίσματα στα ψάρια!
Ηχώ: …ΨΑΡΙΑ! ΨΑΡΙΑ!
Έμα: Κούμπο! Το πανί!
Κούμπο: Ηχώ! Σταμάτα!
Ηχώ: …ΣΤΑΜΑΤΑ!

ΝΤΙΝ!
Μάτιο: Πρώοοτος!
ντιν.
Άγκυρας: Ο Μάτιο. Κατά δύο δευτερόλεπτα.
Κούμπο: Φταίει ο παπαγάλος σου!
Ηχώ: …ΠΑΠΑΓΑΛΟΣ!

Μάτιο: Τι είναι αυτά τα σαλιγκάρια; Πού είναι ο θησαυρός;
Έμα: Αν αυτά είναι σαλιγκάρια, είναι πολύ γρήγορα.
Μάτιο: …Κούμπο; Εσύ σχεδιάζεις χάρτες, έτσι;
Κούμπο: Χάσαμε για δύο δευτερόλεπτα. Δύο!
Κούμπο: …Δείξε μου.
Έμα: Είναι ρεύματα. Αλλά ποια; Η θάλασσα είναι γεμάτη.
Άγκυρας: Από εκεί πάνω θα δείτε τα ρεύματα.
Κούμπο: Ο Βράχος της Χελώνας είναι εκεί. Άρα ο χάρτης πάει έτσι!
Έμα: Τρεις κύκλοι κι ένα μακρύ γλίστρημα… η Ρουφήχτρα του Διαβόλου!
Μάτιο: Εκεί μέσα; …Εγώ δεν πάω.

Κούμπο: Ο χάρτης πάει από εκεί, άρα πάμε από εκεί. Μάτιο, θα σε ρυμουλκήσουμε.
Μάτιο: …Καλά. Τον χάρτη τον κρατάω εγώ. Και δένω το σκοινί με φιόγκο.
Έμα: Επιτέλους η Ρουφήχτρα του Διαβόλου!
Κούμπο: Γρήγορα, πριν αλλάξει γνώμη ο Μάτιο!
Έμα: Κούμπο, είσαι καπετάνιος της σχεδίας. Όχι των τροχών μου.
Κούμπο: Ακολούθα τη διαδρομή! Δεξιά στον βράχο!
Έμα: Εντάξει! Είναι μόνο μια μικρή ρουφήχτρα!
Μάτιο: Γιουχούου!
Έμα: Ουπς, πολύ απότομα! Στρίβω προς το μέρος του!
Μάτιο: Ο φιόγκος λύθηκε!
Κούμπο: Ρίχνω θηλιά!
Κούμπο: Αυτό λέγεται κόμπος.
Μάτιο: Κι αυτά λέγονται κουπιά!

Κούμπο: Αυτό δεν υπάρχει σε κανέναν χάρτη. Το σχεδιάζω!
Έμα: Σχεδίασε γρήγορα. Η παλίρροια δεν περιμένει.
Μάτιο: Δεν φτάνω!
Έμα: Κούμπο, τον γάντζο! Και κράτα μας δίπλα στο ναυάγιο.
Κούμπο: Το επόμενο είναι στο Νησί της Φάλαινας. Ρεβάνς;
Μάτιο: Ρεβάνς!
Ηχώ: …ΡΕΒΑΝΣ!
Φωνή από το ναυάγιο: …Χαιρετίσματα στα ψάρια…
Έμα: Αυτός… δεν ήταν ο Ηχώ.
Κούμπο: Εγώ το φώναξα αυτό. Στη σημαδούρα.
Τέλος του δείγματος ✦
Έτσι ξεκινά ολόκληρη η ιστορία. Θέλεις τη δική σου; Πες το στη μαμά ή στον μπαμπά σου.
Σύρε με το δάχτυλο, άνοιξε δύο δάχτυλα για μεγέθυνση. Τα «Επόμενο» και «Πίσω» πηγαίνουν καρέ-καρέ.

Μαγνήτης
Ο Τόμπι κάθεται δύο χρόνια στον πάγκο των αναπληρωματικών. Τώρα έχει μια ευκαιρία: να πιάσει τον ρομπότ Κολλητούλη μέχρι τη δύση του ήλιου. Όμως η καινούργια του συνεργάτιδα μιλάει με τα περιστέρια.
Αυτό το δείγμα είναι προς το παρόν στα αγγλικά — τα συννεφάκια θα μεταφραστούν σύντομα. Το κείμενο κάθε σελίδας είναι μεταφρασμένο κάτω από την εικόνα.
- Υπερήρωες
Δείγμα — φανταστικό παιδί

Μαγνήτης
Ένα βιβλίο για τον Τόμπι

Πόλη των Ηρώων. Κάθε παιδί εδώ έχει μία δύναμη. Του Τόμπι είναι ο μαγνήτης.
Τόμπι: Επτά κουτάλια μαζί. Νέο ρεκόρ!
Φύλακας του Πύργου: Ο ρομπότ Κολλητούλης του Καθηγητή Αναποδιά το έσκασε. Κολλάει όλη την πόλη.
Φύλακας του Πύργου: Όποιος τον φέρει πίσω μέχρι τη δύση του ήλιου, μπαίνει στην Ομάδα Σήμα.
Τόμπι: Επιτέλους. Δύο χρόνια στον πάγκο.
Φύλακας του Πύργου: Θα πας με τη Λότα. Είναι καινούργια.
Λότα: Γεια. Αυτός είναι ο Κουκού. Λέει ότι τα γυαλιά σου είναι περίεργα.
Τόμπι (σκέφτεται): Τέλεια. Μια καινούργια κι ένα περιστέρι.

Λότα: Ο Κουκού λέει ότι ο Κολλητούλης είναι πίσω από το σιντριβάνι.
Τόμπι: Το ξέρω. Τον βλέπω.
Τόμπι: Είναι μεταλλικός. Ένα τράβηγμα και είναι δικός μου.
ΣΚΡΙΤΣ!
Λότα: Τόμπι, πετάς προς τα εκεί!
Καθηγητής Αναποδιάς: Κολλητούλη! Σταμάτα! Συγγνώμη, παιδιά!
Τόμπι: Το ήξερα. Ε… σχεδόν.

Λότα: Τα περιστέρια λένε ότι ο Κολλητούλης δεν χαλάει πράγματα. Τα επισκευάζει.
Τόμπι: Με κόλλα; Όλη την πόλη;
Λότα: Τα κουτάλια σου τρέμουν.
Τόμπι: Δεν είναι δικά μου κουτάλια!
Λότα: Αν δεν τον πιάσουμε, θα με στείλουν σπίτι. Είναι η πρώτη μου μέρα.
Τόμπι: Εμένα δεν θα με στείλουν πουθενά. Απλώς κάθομαι.
Λότα: Η πλατεία!
Τόμπι: Πάμε!

Τόμπι: Τώρα. Μόνο τη ρόδα. Σιγά-σιγά…
Λότα: Τόμπι, περίμενε! Τα περιστέρια ξέρουν πού πάει!
Καθηγητής Αναποδιάς: Πάλι αστόχησα!
Τόμπι: Τα χάλασες όλα!

ΚΛΑΝΓΚ-ΜΠΑΜ-ΚΛΙΝΚ!
Λότα: …Τόμπι;
Φωνή από τον σωρό: Είμαι καλά. Νομίζω.
Λότα: Ο Κουκού θέλει να μάθει αν θέλεις μια ρώγα σταφύλι.
Τόμπι: Τέλεια. Και τηγάνι από πάνω.

Τόμπι: Πείραμα πρώτο: σκέφτομαι περιστέρια.
Τόμπι: Πείραμα δεύτερο: δεν σκέφτομαι περιστέρια.
Λότα: Τι κάνεις εκεί μέσα;
Τόμπι: Επιστήμη.
Φούρναρης: Το τηγάνι μου!
Τόμπι: Τηγάνι — εκεί. Ποδήλατο — εκεί.
Τόμπι: Συγγνώμη. Δεν σε άκουγα. Πού πάει ο Κολλητούλης;
Λότα: Πάνω στον πύργο. Τα περιστέρια λένε ότι θέλει να επισκευάσει το Σήμα.

Καθηγητής Αναποδιάς: Κολλητούλη, όχι! Η κόλλα δεν λάμπει!
Κολλητούλης: Μπιπ-μπιπ!
ΤΡΙΙΙΖ!
Λότα: Τόμπι! Το Σήμα!
Τόμπι: Μόνο το δοχείο. Σιγά και ήρεμα.
Κολλητούλης: Μπιπ;
Καθηγητής Αναποδιάς: Ορίστε. Ένα πινέλο. Και τέρμα οι λαμπρές ιδέες, Κολλητούλη.
Λότα: Ο Κουκού λέει ότι του αρέσει.

Φύλακας του Πύργου: Ο ρομπότ γύρισε και το Σήμα λάμπει. Ποιος το έκανε;
Τόμπι: Τα περιστέρια ήξεραν πού πήγαινε.
Λότα: Κι αυτός ήξερε τι να τραβήξει.
Φύλακας του Πύργου: Είστε στην ομάδα. Μόνο δοκιμαστικά. Και οι δύο.
Φύλακας του Πύργου: Η πρώτη δουλειά είναι εκεί κάτω.
Φύλακας του Πύργου: Ξεκολλήστε όλη την πόλη.
Τόμπι: …Όλη;
Κολλητούλης: Μπιπ!
Λότα: Ο Κουκού λέει ότι το Σήμα καλεί το νησί.
Τόμπι: Το νησί; Εκεί δεν μένει κανείς.
Συνεχίζεται: Το Σήμα από το Νησί
Τέλος του δείγματος ✦
Έτσι ξεκινά ολόκληρη η ιστορία. Θέλεις τη δική σου; Πες το στη μαμά ή στον μπαμπά σου.
Σύρε με το δάχτυλο, άνοιξε δύο δάχτυλα για μεγέθυνση. Τα «Επόμενο» και «Πίσω» πηγαίνουν καρέ-καρέ.

Νύχτα μυστηρίου
Η Κλάρα σπάει κάθε κρυπτογράφημα. Για τη Νύχτα των Μυστηρίων έχει τέσσερις φακέλους, τον αδερφό της κι ένα λούτρινο χάμστερ. Αρκούν;
Αυτό το δείγμα είναι προς το παρόν στα αγγλικά — τα συννεφάκια θα μεταφραστούν σύντομα. Το κείμενο κάθε σελίδας είναι μεταφρασμένο κάτω από την εικόνα.
- Άνιμε
Δείγμα — φανταστικό παιδί

Νύχτα μυστηρίου
Ένα βιβλίο για την Κλάρα

Φθινοπωρινές διακοπές στη γιαγιά. Επτά μέρες. Ένα αρτοποιείο. Κι ένας αδερφός.
Κυρία Λιένκα: Τέσσερις φάκελοι. Ο τελευταίος έχει ένα σύνθημα για μένα. Χωρίς σύνθημα, δεν τερματίζετε.
Κυρία Λιένκα: Όποιος γυρίσει πρώτος ως τις οκτώ, γράφει το όνομά του στον Πίνακα Μυστηρίων.
Κλάρα: Ομάδα: εγώ, ο αδερφός μου κι ο Γκούσταβ.
Κυρία Λιένκα: Ένα λούτρινο μετράει για μισό.
Ντάβιντ: Κι εμείς είμαστε δύο. Ο Ρίσο είναι στη γιαγιά του. Πάλι θα σας νικήσουμε.
Κυρία Λιένκα: Μόνο απόψε, και δύο φτάνουν. Και δυόμισι επίσης.

EXVVWRS
Ντάβιντ: Τι είναι αυτό; Ορθογραφικά λάθη;
Κλάρα: Μετατόπιση κατά ένα… ασυναρτησίες. Κατά τρία… Στάση λεωφορείου.
Βίλκο: Είσαι σαν υπολογιστής.
Ένα–μηδέν για την επισκέπτρια.
Κλάρα: «Πήγαινε στον Φύλακα του Χρόνου.» Ποιος είναι ο Φύλακας του Χρόνου;
Βίλκο: Το ξυπνητήρι της γιαγιάς;

Το ίντερνετ δεν ξέρει τίποτα για τον Φύλακα του Χρόνου. Το ίντερνετ δεν έχει έρθει ποτέ εδώ.
Ίβκα: Ο Φύλακας είναι το άγαλμα δίπλα στο σχολείο. Όλοι το ξέρουν.
Ντάβιντ: Εγώ το ήξερα πρώτος.
Ίβκα: Εσύ είσαι πάντα πρώτος.
Βίλκο: Είμαστε κατάσκοποι;
Κλάρα: Είμαστε τουρίστες.
ΣΚΟΥΙΚ!
Ντάβιντ: Μας ακολουθείτε;
Κλάρα: Εγώ; Βγάζω βόλτα το χάμστερ μου.

(ένα κρυπτογράφημα από σύμβολα)
(ένα κρυπτογράφημα από σύμβολα)
(ένα κρυπτογράφημα από σύμβολα)
▲=U ●=N ■=D ◆=E ★=R ✚=T ▼=H ◐=B ♥=C ♣=O ♠=I ☾=L ✿=W ▶=K ◀=G ✖=S
Ίβκα: Δεν ξέρω αυτά τα σύμβολα.
Κλάρα (σκέφτεται): Εγώ τα ξέρω.
Ντάβιντ: Θα τα καταφέρουμε μόνοι μας.
Κλάρα: Κι εγώ.
Βίλκο: Γεια!
Κλάρα: «Κάτω από το παγκάκι στον λόφο όπου όλη η γειτονιά κάνει έλκηθρο τον χειμώνα.»
Κλάρα: …Τέλεια. Ποιος λόφος;

(ένα κρυπτογράφημα από σύμβολα)
▲=U ●=N ■=D ◆=E ★=R ✚=T ▼=H ◐=B ♥=C ♣=O ♠=I ☾=L ✿=W ▶=K ◀=G ✖=S
ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΓΚΑΚΙ ΣΤΟΝ ΛΟΦΟ ΟΠΟΥ ΟΛΗ Η ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΚΑΝΕΙ ΕΛΚΗΘΡΟ ΤΟΝ ΧΕΙΜΩΝΑ
7:31. Το μήνυμα λύθηκε. Υπάρχουν τρεις λόφοι.
Ίβκα: Δίπλα στα γκαράζ; Στο πάρκο; Δίπλα στον υδατόπυργο;
Ντάβιντ: Μπορεί να είναι χάρτης. Ή πίτσα.
Κλάρα: Σήκω. Πάμε να μπουκάρουμε σε κάποιους.

▲=U ●=N ■=D ◆=E ★=R ✚=T ▼=H ◐=B ♥=C ♣=O ♠=I ☾=L ✿=W ▶=K ◀=G ✖=S
ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΓΚΑΚΙ ΣΤΟΝ ΛΟΦΟ ΟΠΟΥ ΟΛΗ Η ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΚΑΝΕΙ ΕΛΚΗΘΡΟ ΤΟΝ ΧΕΙΜΩΝΑ
(ένα κρυπτογράφημα από σύμβολα)
Κλάρα: Εγώ ξέρω τι γράφει. Εσείς ξέρετε ποιος λόφος.
Ντάβιντ: Και γιατί να μοιραστούμε;
Κλάρα: Γιατί εγώ έχω το μισό, εσείς έχετε το μισό και ο Γκούσταβ είναι μισός. Και το κρατούσατε στραβά.
Ίβκα: Όλη η γειτονιά κάνει έλκηθρο μόνο σε έναν. Στον Λόφο του Έλκηθρου, πίσω από τα γκαράζ.
Ντάβιντ: Εντάξει. Αλλά αρχηγός είμαι εγώ.
Κλάρα: Μάλιστα, αρχηγέ.
Βίλκο: Πεινάω.

PXIILQ
PXIILQ
PXIILQ
Ίβκα: Πρώτη εγώ, για μια φορά!
Ντάβιντ: Ο αρχηγός σπάει το σύνθημα. Στον δρόμο.
Κλάρα: Δώσ' το εδώ!
Ντάβιντ: Αρχηγός! …Το βρήκα! Ντόνατ!
Ντάβιντ: Σύνθημα: ντόνατ!
Κυρία Λιένκα: Όχι.
7:59.

Τα δίδυμα: Μάφιν!
Κυρία Λιένκα: Σωστά! Πρώτοι.
Κλάρα: …Μάφιν.
Κυρία Λιένκα: Κι αυτό σωστό. Δεύτερη θέση.
Ντάβιντ: Φταίει ο αρχηγός.
Βίλκο: Κι εγώ ντόνατ θα έλεγα.
Ίβκα: Έρχεσαι μαζί μας αύριο; Την Παρασκευή θα γνωρίσεις τον Ρίσο.
Κλάρα: Αύριο. Ίσως.
Ίβκα: Αυτό δεν είναι από την κυρία Λιένκα.
Κλάρα: Τότε είναι δικό μας.
Συνεχίζεται: Ποιος κολλάει τις κουκκίδες;
Τέλος του δείγματος ✦
Έτσι ξεκινά ολόκληρη η ιστορία. Θέλεις τη δική σου; Πες το στη μαμά ή στον μπαμπά σου.
Σύρε με το δάχτυλο, άνοιξε δύο δάχτυλα για μεγέθυνση. Τα «Επόμενο» και «Πίσω» πηγαίνουν καρέ-καρέ.
Σχεδιασμένο από την ΤΝ. Τα παιδιά στα δείγματα είναι φανταστικά.