Przeczytaj przykład
Ile masz lat?

Rexo i malutki namiot
Bruno i mały Pupo czekają na świetliki. Ale nadchodzi burza — i ktoś ogromny puka do drzwi.
Ten przykład jest na razie po angielsku — dymki wkrótce przetłumaczymy. Tekst każdej strony jest przetłumaczony pod obrazkiem.
- Plastelina
Przykład — wymyślone dziecko

Rexo i malutki namiot
Książka dla Bruna

Nad jeziorem Bruno i Pupo rozbijali malutki pomarańczowy namiot, bo dziś wieczorem miały przylecieć świetliki. Pupo piszczał z radości. Ale nad wzgórza nadciągnęły chmury, a Doktor Skamielina powiedział: „Idzie burza — dziś namiot śpi w mojej chatce.”
PIII!

Namiot stał teraz w chatce. „Świetliki, gdzie jesteście?” — szepnął Bruno, ale na dworze był tylko grzmot. Bruno naciągnął kolczasty dinokaptur na oczy: „Jestem pancernym dinozaurem, nie boję się!” I właśnie wtedy ktoś zapukał do drzwi: puk, puk.
BUM!

W drzwiach stał Rexo, największy dinozaur w dolinie, i zmieściła się w nich tylko jego głowa. „Mogę też wejść, skoro grzmot jest jeszcze większy ode mnie?” — szepnął, trzęsąc się jak galaretka. Bruno popatrzył na niego, odsunął kaptur i szepnął: „Ja też troszeczkę się boję — chodź bliżej.”
BUM!

Rexo schował grzbiet i ogon pod daszek drewutni. Bruno zapalił latarkę i namiot zaświecił jak dynia. „Jak huknie, liczymy: raz, dwa…” — zaczął Bruno, ale Pupo wpiszczał mu się w słowo. „To nie jest trzy!” — zaśmiał się Rexo.
PIII!

Znów zagrzmiało. Bruno nadął policzki i zagrzmiał cieniutkim głosikiem: „Bumek!” Rexo parsknął śmiechem i prosił, żeby zrobił to jeszcze raz.
BUMEK!

ZZZZ!
Potem deszcz ustał, grzmot powędrował za wzgórza, a nad jeziorem wzbiły się setki świetlików. Największy dinozaur w dolinie ich nie widział, bo spał, więc Bruno otulił mu nos kocykiem. Kilka dni później w domu zaryczał odkurzacz, Bruno nadął policzki — „Bumek!” — a mama wybuchnęła śmiechem.
Koniec przykładu ✦
Tak zaczyna się cała historia. Chcesz własną? Powiedz mamie albo tacie.
Przesuwaj palcem, rozsuń dwa palce, żeby powiększyć. Dalej i Wstecz przechodzą kadr po kadrze.

Kakaowa mapa
Lina, Oto i krasnal Kamyk idą tam, gdzie jeszcze nikt nie był. Kryształy w tunelach świecą — ale tylko wtedy, gdy ktoś śpiewa.
Ten przykład jest na razie po angielsku — dymki wkrótce przetłumaczymy. Tekst każdej strony jest przetłumaczony pod obrazkiem.
- Książeczka z obrazkami
Przykład — wymyślone dziecko

Kakaowa mapa
Książka dla Liny

Ranek przed wyprawą tam, gdzie jeszcze nikt nie był.
Oto: Moja pierwsza mapa! Przerysowałem ją od dawnych górników — razem ze znakami.
Oto: Mam nadzieję, że jest dobra.
Kamyk: Ups. Kakaowe paluszki.
Iskra: Jeśli latarnia zgaśnie, zapalcie ją od kamienia, który świeci sam z siebie.
Lina (myśli): Tylko malutka łódka. Zaraz ją rozłożę.
TRZASK!

Iskra: Zostanę tu i będę popuszczać linę. Szarpnijcie, a przyjdę.
Oto: Mapa jest. Idziemy!
Kamyk: Hi-hi-hi! Iskierki! Hi-hi…
Oto: Uwaga! Jak się śmieje, to kicha.
APSIK!
Kamyk: Ciemno jak w skarpecie, jak w skarpecie…
Oto: Świecą! Kiedy on śpiewa!

Oto: Boję się motyli, nawet małych!
Lina: Niechcący zjadłam robaka, w sałatce!
Oto: Kto podarł moją mapę?!
Oto: Kakaowe paluszki… Kamyk?
Kamyk: Ja… ja ją tylko poklepałem.

Lina: Tędy! Na pewno!
Oto: Ściana. Super.
Lina: Tra-la-la, wszystko super, tra-la-la!
Oto: Bez Kamyka to jak latarka bez baterii.
Oto: Pięć tuneli i mapa bez rogu. Musimy wracać.

Lina: To nie Kamyk. To ja. Złożyłam mapę w łódkę i się podarła.
Oto: Łódkę? Z mojej pierwszej mapy?!
Kamyk: …A chociaż pływała?
Lina: Na rogu był kryształ. Jak ząb.
Oto: Ząb to znak dawnych górników! Pokazuje drogę.
Kamyk: Ząb wskazuje, ząb wskazuje…
Oto: Tędy!

Lina: Kamień, który świeci sam z siebie! I miejsce, gdzie jeszcze nikt nie był!
Lina: Nikt tu jeszcze nie był… oprócz mojej łódki.
Oto: Mój róg! Razem z drzwiami.
Kamyk: Hi-hi-APSIK!
…apsik… apsik…
Oto: Drzwi… się poruszyły.
Koniec przykładu ✦
Tak zaczyna się cała historia. Chcesz własną? Powiedz mamie albo tacie.
Przesuwaj palcem, rozsuń dwa palce, żeby powiększyć. Dalej i Wstecz przechodzą kadr po kadrze.

Dwie sekundy
Ema odczytuje prądy z bąbelków i ściga się z kuzynem o kawałek mapy. A papuga Echo powtarza wszystko.
Ten przykład jest na razie po angielsku — dymki wkrótce przetłumaczymy. Tekst każdej strony jest przetłumaczony pod obrazkiem.
- Czysta kreska
Przykład — wymyślone dziecko

Dwie sekundy
Książka dla Emy

Wyspa Piratów. Raz w roku dzieci ścigają się tu o kawałek Wielkiej Mapy.
Kotva: Kto pierwszy zadzwoni dzwonkiem na boi przy latarni, dostanie ten kawałek.
Maťo: Wygram, kuzynko. Jak zawsze.
Echo: …ZAWSZE!
Ema: Echo powtarza ostatnie słowo. Każde słowo.
Echo: …SŁOWO!
Kubo: Węzły gotowe, pani kapitan.
Ema: To stawiamy żagiel!
Kubo: Wiosła Maťa są dwa razy większe.
Ema: A my mamy bąbelki.

TUUUUT!
Maťo: Pa-pa, ślimaki!
Ema: Bąbelki kręcą się w lewo. Jest prąd!
Maťo: Hej! To oszustwo!
Echo: …OSZUSTWO!
Kubo: Prąd to nie oszustwo. Jest za darmo!
Ema: A za latarnią jest ten najszybszy.
Kubo: Nie ten, pani kapitan. Ten jest diabelski.

Ema: Diabelski Wir. Nikt jeszcze nie odważył się tam wpłynąć.
Kubo: Dziś płyniemy do boi, pani kapitan.
Kubo: Prowadzimy! O całą tratwę!
Ema: Maťo! Pozdrów rybki!
Echo: …RYBKI! RYBKI!
Ema: Echo! Stop!
Echo: …STOP!

DZYŃ!
Maťo: Pieeerwszy!
dzyń.
Kotva: Maťo. O dwie sekundy.
Ema: To przez tę papugę!
Echo: …PAPUGĘ!

Maťo: Co to za ślimaki? Gdzie jest skarb?
Maťo: …Ema? Ty umiesz czytać prądy.
Ema: Przegrałam o dwie sekundy. Dwie!
Ema: …Pokaż.
Kotva: Z góry zobaczycie prądy.
Ema: Obróć ją, Kubo. Żółwia Skała jest tam.
Ema: Trzy kręgi i jedna długa zjeżdżalnia… Diabelski Wir!
Maťo: Tam? …Ja nie płynę.

Ema: Mapa prowadzi tędy, więc płyniemy tędy. Weźmiemy cię na hol.
Maťo: …No dobra. Ale mapę niosę ja.
Maťo: Znam się na węzłach. Kokardka zawsze trzyma.
Kubo: …Zawsze?
Echo: …ZAWSZE!
Ema: To tylko mały wir!
Kubo: MAŁY?!
Maťo: Ju-huuu!
Ema: Ups. Jest większy, niż myślałam!
Maťo: Kokardka się rozwiązała!
Ema: Skręcam do niego! Kubo, pętla!
Kubo: To jest dopiero węzeł.
Maťo: A to są wiosła!

Kubo: Tego nie ma na żadnej mapie.
Ema: To to narysuj, Kubo!
Maťo: Nie sięgam!
Ema: Kubo, hak! I trzymaj nas przy wraku.
Ema: Następny jest przy Wyspie Wieloryba. Rewanż?
Maťo: Rewanż!
Echo: …REWANŻ!
Głos z wraku: …Pozdrów rybki…
Kubo: To… nie był Echo.
Ema: To ja tak krzyknęłam. Przy boi.
Koniec przykładu ✦
Tak zaczyna się cała historia. Chcesz własną? Powiedz mamie albo tacie.
Przesuwaj palcem, rozsuń dwa palce, żeby powiększyć. Dalej i Wstecz przechodzą kadr po kadrze.

Dwie sekundy
Kubo rysuje mapy, Ema czyta prądy. Razem ścigają się z Maťem o kawałek Wielkiej Mapy.
Ten przykład jest na razie po angielsku — dymki wkrótce przetłumaczymy. Tekst każdej strony jest przetłumaczony pod obrazkiem.
- Czysta kreska
Przykład — wymyślone dziecko

Dwie sekundy
Książka dla Kuby

Wyspa Piratów. Raz w roku dzieci ścigają się tu o kawałek Wielkiej Mapy.
Kotva: Kto pierwszy zadzwoni dzwonkiem na boi przy latarni, dostanie ten kawałek.
Maťo: Wygram, kuzynko. Jak zawsze.
Echo: …ZAWSZE!
Ema: Echo powtarza ostatnie słowo. Każde słowo.
Echo: …SŁOWO!
Kubo: Stawiamy żagiel!
Ema: Kapitanie, prądy musują dziś jak lemoniada.
Kubo: Wiosła Maťa są dwa razy większe.
Ema: A my mamy bąbelki.

TUUUUT!
Maťo: Pa-pa, ślimaki!
Ema: Bąbelki kręcą się w lewo. Kubo, jest prąd!
Maťo: Hej! To oszustwo!
Echo: …OSZUSTWO!
Kubo: Prąd to nie oszustwo. Jest za darmo!
Ema: A za latarnią jest ten najszybszy.
Kubo: Nie ten. Ten jest diabelski.

Ema: Diabelski Wir. Kiedyś przez niego przepłynę. Nikt jeszcze się nie odważył.
Kubo: Dziś płyniemy do boi.
Kubo: Prowadzimy! O całą tratwę!
Kubo: Maťo! Pozdrów rybki!
Echo: …RYBKI! RYBKI!
Ema: Kubo! Żagiel!
Kubo: Echo! Stop!
Echo: …STOP!

DZYŃ!
Maťo: Pieeerwszy!
dzyń.
Kotva: Maťo. O dwie sekundy.
Kubo: To przez twoją papugę!
Echo: …PAPUGĘ!

Maťo: Co to za ślimaki? Gdzie jest skarb?
Ema: Jeśli to ślimaki, to naprawdę szybkie.
Maťo: …Kubo? Ty przecież rysujesz mapy?
Kubo: Przegraliśmy o dwie sekundy. Dwie!
Kubo: …Pokaż.
Ema: To prądy. Ale które? Morze jest ich pełne.
Kotva: Z góry zobaczycie prądy.
Kubo: Żółwia Skała jest tam. Czyli mapa idzie tak!
Ema: Trzy kręgi i jedna długa zjeżdżalnia… Diabelski Wir!
Maťo: Tam? …Ja nie płynę.

Kubo: Mapa prowadzi tędy, więc płyniemy tędy. Maťo, weźmiemy cię na hol.
Maťo: …No dobra. Mapę niosę ja. I zawiązuję linę na kokardkę.
Ema: Nareszcie Diabelski Wir!
Kubo: Szybko, zanim Maťo się rozmyśli!
Ema: Kubo, jesteś kapitanem tratwy. Nie moich kółek.
Kubo: Trzymaj się trasy! W prawo przy skale!
Ema: Jasne! To tylko mały wir!
Maťo: Ju-huuu!
Ema: Ups, za ostro! Skręcam do niego!
Maťo: Kokardka się rozwiązała!
Kubo: Rzucę pętlę!
Kubo: To jest dopiero węzeł.
Maťo: A to są wiosła!

Kubo: Tego nie ma na żadnej mapie. Rysuję to!
Ema: Rysuj szybko. Przypływ nie poczeka.
Maťo: Nie sięgam!
Ema: Kubo, hak! I trzymaj nas przy wraku.
Kubo: Następny jest przy Wyspie Wieloryba. Rewanż?
Maťo: Rewanż!
Echo: …REWANŻ!
Głos z wraku: …Pozdrów rybki…
Ema: To… nie był Echo.
Kubo: To ja tak krzyknąłem. Przy boi.
Koniec przykładu ✦
Tak zaczyna się cała historia. Chcesz własną? Powiedz mamie albo tacie.
Przesuwaj palcem, rozsuń dwa palce, żeby powiększyć. Dalej i Wstecz przechodzą kadr po kadrze.

Magnes
Tobi od dwóch lat siedzi na ławce rezerwowych. Teraz ma szansę: złapać robota Klejka przed zachodem słońca. Ale jego nowa partnerka rozmawia z gołębiami.
Ten przykład jest na razie po angielsku — dymki wkrótce przetłumaczymy. Tekst każdej strony jest przetłumaczony pod obrazkiem.
- Superbohaterowie
Przykład — wymyślone dziecko

Magnes
Książka dla Tobiego

Miasto Bohaterów. Każde dziecko ma tu jedną moc. Moc Tobiego to magnes.
Tobi: Siedem łyżek naraz. Nowy rekord!
Strażnik Wieży: Robot Klejek profesora Wpadki uciekł. Skleja całe miasto.
Strażnik Wieży: Kto sprowadzi go przed zachodem słońca, dołączy do Drużyny Sygnału.
Tobi: Nareszcie. Dwa lata na ławce.
Strażnik Wieży: Idziesz z Lotą. Jest nowa.
Lota: Cześć. To jest Gru-Gru. Mówi, że masz dziwne okulary.
Tobi (myśli): Super. Nowa i gołąb.

Lota: Gru-Gru mówi, że Klejek jest za fontanną.
Tobi: Wiem. Widzę go.
Tobi: Jest z metalu. Jedno przyciągnięcie i jest mój.
ŚLIIIZG!
Lota: Tobi, lecisz prosto na niego!
Profesor Wpadka: Klejek! Stój! Przepraszam, dzieci!
Tobi: Wiedziałem. No… prawie.

Lota: Gołębie mówią, że Klejek nie psuje rzeczy. Naprawia je.
Tobi: Klejem? Całe miasto?
Lota: Trzęsą ci się łyżki.
Tobi: To nie są moje łyżki!
Lota: Jeśli go nie złapiemy, odeślą mnie do domu. To mój pierwszy dzień.
Tobi: Mnie nigdzie nie odeślą. Ja tylko siedzę.
Lota: Rynek!
Tobi: Chodź!

Tobi: Teraz. Tylko kółko. Powoli…
Lota: Tobi, czekaj! Gołębie wiedzą, dokąd on jedzie!
Profesor Wpadka: Znowu pudło!
Tobi: Wszystko zepsułaś!

BRZDĘK-ŁUP-DZYŃ!
Lota: …Tobi?
Głos ze sterty: Nic mi nie jest. Chyba.
Lota: Gru-Gru pyta, czy chcesz winogrono.
Tobi: Super. Jeszcze patelnia.

Tobi: Eksperyment pierwszy: myślę o gołębiach.
Tobi: Eksperyment drugi: nie myślę o gołębiach.
Lota: Co ty tam robisz?
Tobi: Naukę.
Piekarz: Moja patelnia!
Tobi: Patelnia — tam. Rower — tam.
Tobi: Przepraszam. Nie słuchałem. Dokąd jedzie Klejek?
Lota: Na wieżę. Gołębie mówią, że chce naprawić Sygnał.

Profesor Wpadka: Klejek, nie! Klej nie świeci!
Klejek: Bip-bip!
TRZEEESZCZ!
Lota: Tobi! Sygnał!
Tobi: Tylko zbiornik. Ładnie i powoli.
Klejek: Bip?
Profesor Wpadka: Proszę. Pędzel. I koniec z genialnymi pomysłami, Klejek.
Lota: Gru-Gru mówi, że mu się podoba.

Strażnik Wieży: Robot wrócił, a Sygnał świeci. Kto to zrobił?
Tobi: Gołębie wiedziały, dokąd jedzie.
Lota: A on wiedział, co wyciągnąć.
Strażnik Wieży: Jesteście w drużynie. Na razie na próbę. Oboje.
Strażnik Wieży: Pierwsze zadanie jest tam na dole.
Strażnik Wieży: Odkleić całe miasto.
Tobi: …Całe?
Klejek: Bip!
Lota: Gru-Gru mówi, że Sygnał woła wyspę.
Tobi: Wyspę? Przecież nikt tam nie mieszka.
Ciąg dalszy nastąpi: Sygnał z wyspy
Koniec przykładu ✦
Tak zaczyna się cała historia. Chcesz własną? Powiedz mamie albo tacie.
Przesuwaj palcem, rozsuń dwa palce, żeby powiększyć. Dalej i Wstecz przechodzą kadr po kadrze.

Noc zagadek
Klára złamie każdy szyfr. Na Noc Tajemnic ma cztery koperty, brata i pluszowego chomika. Czy to wystarczy?
Ten przykład jest na razie po angielsku — dymki wkrótce przetłumaczymy. Tekst każdej strony jest przetłumaczony pod obrazkiem.
- Anime
Przykład — wymyślone dziecko

Noc zagadek
Książka dla Klary

Jesienne ferie u babci. Siedem dni. Jedna piekarnia. I brat.
Pani Lienka: Cztery koperty. W ostatniej jest hasło dla mnie. Bez hasła nie ma mety.
Pani Lienka: Kto pierwszy wróci przed ósmą, trafi na Tablicę Zagadek.
Klára: Drużyna: ja, mój brat i Gustáv.
Pani Lienka: Pluszak liczy się za pół.
Dávid: Nas też jest dwoje. Rišo jest u babci. I tak was pokonamy.
Pani Lienka: Tylko dziś wystarczy dwoje. Dwoje i pół też.

SUCBVWDQHN
Dávid: Co to jest? Literówki?
Klára: Przesunięcie o jeden… bez sensu. O trzy… Przystanek.
Vilko: Jesteś jak komputer.
Jeden do zera dla przyjezdnej.
Klára: „Idź do Strażnika Czasu.” Kto to jest Strażnik Czasu?
Vilko: Budzik babci?

Internet nic nie wie o Strażniku Czasu. Internet nigdy tu nie był.
Ivka: Strażnik to pomnik przy szkole. Wszyscy to wiedzą.
Dávid: Ja wiedziałem pierwszy.
Ivka: Ty zawsze jesteś pierwszy.
Vilko: Jesteśmy szpiegami?
Klára: Jesteśmy turystami.
PISK!
Dávid: Śledzicie nas?
Klára: Ja? Wyprowadzam chomika na spacer.

(szyfr z symboli)
(szyfr z symboli)
(szyfr z symboli)
▲=U ●=N ■=D ◆=E ★=R ✚=T ▼=H ◐=B ♥=C ♣=O ♠=I ☾=L ✿=W ▶=K ◀=G ✖=S
Ivka: Nie znam tych symboli.
Klára (myśli): Ja znam.
Dávid: Poradzimy sobie sami.
Klára: Ja też.
Vilko: Pa!
Klára: „Pod ławką na górce, z której całe osiedle zjeżdża zimą na sankach.”
Klára: …Super. Która górka?

(szyfr z symboli)
▲=U ●=N ■=D ◆=E ★=R ✚=T ▼=H ◐=B ♥=C ♣=O ♠=I ☾=L ✿=W ▶=K ◀=G ✖=S
POD ŁAWKĄ NA GÓRCE, Z KTÓREJ CAŁE OSIEDLE ZJEŻDŻA ZIMĄ NA SANKACH
7:31. Wiadomość odebrana. Górki są trzy.
Ivka: Przy garażach? W parku? Przy wieży ciśnień?
Dávid: Może to mapa. Albo pizza.
Klára: Wstawaj. Wpadniemy do kogoś bez zapowiedzi.

▲=U ●=N ■=D ◆=E ★=R ✚=T ▼=H ◐=B ♥=C ♣=O ♠=I ☾=L ✿=W ▶=K ◀=G ✖=S
POD ŁAWKĄ NA GÓRCE, Z KTÓREJ CAŁE OSIEDLE ZJEŻDŻA ZIMĄ NA SANKACH
(szyfr z symboli)
Klára: Ja wiem, co tu jest napisane. Wy wiecie, która górka.
Dávid: A dlaczego mamy się dzielić?
Klára: Bo ja mam połowę, wy macie połowę, a Gustáv to pół. I trzymaliście to bokiem.
Ivka: Całe osiedle zjeżdża tylko z jednej. Saneczkowa Górka, za garażami.
Dávid: Dobra. Ale ja jestem kapitanem.
Klára: Jasne, kapitanie.
Vilko: Jestem głodny.

EDEHFCND
EDEHFCND
EDEHFCND
Ivka: Choć raz ja pierwsza!
Dávid: Kapitan łamie hasło. Po drodze.
Klára: Daj to!
Dávid: Kapitan! …Mam! Pączek!
Dávid: Hasło: pączek!
Pani Lienka: Nie.
7:59.

Bliźniaki: Babeczka!
Pani Lienka: Dobrze! Pierwsi.
Klára: …Babeczka.
Pani Lienka: Też dobrze. Drugie miejsce.
Dávid: Wina kapitana.
Vilko: Ja też bym powiedział pączek.
Ivka: Pójdziesz z nami jutro? W piątek poznasz Riša.
Klára: Jutro. Może.
Ivka: To nie jest od pani Lienki.
Klára: To jest nasze.
Ciąg dalszy nastąpi: Kto nakleja kropki?
Koniec przykładu ✦
Tak zaczyna się cała historia. Chcesz własną? Powiedz mamie albo tacie.
Przesuwaj palcem, rozsuń dwa palce, żeby powiększyć. Dalej i Wstecz przechodzą kadr po kadrze.
Narysowała AI. Dzieci w przykładach są wymyślone.