Lees een voorbeeld
Hoe oud ben je?

Rexo en het piepkleine tentje
Bruno en kleine Pupo wachten op de vuurvliegjes. Maar er komt onweer — en iemand reusachtigs klopt op de deur.
Dit voorbeeld is voorlopig in het Engels — de tekstballonnen worden binnenkort vertaald. De tekst van elke pagina staat vertaald onder het plaatje.
- Klei
Voorbeeld — verzonnen kind

Rexo en het piepkleine tentje
Een boek voor Bruno

Bij het meer zetten Bruno en Pupo een piepklein oranje tentje op, want vannacht zouden de vuurvliegjes komen. Pupo piepte van blijdschap. Maar er rolden wolken over de heuvels, en Dokter Fossiel zei: ‘Er komt onweer — vannacht slaapt de tent in mijn hut.’
PIEP!

De tent stond nu in de hut. ‘Vuurvliegjes, waar zijn jullie?’ fluisterde Bruno, maar buiten was er alleen donder. Bruno trok zijn stekelige dinocapuchon over zijn ogen: ‘Ik ben een pantserdino, ik ben niet bang!’ Op dat moment klopte er iemand op de deur: klop, klop.
BOEM!

In de deur stond Rexo, de grootste dino van de vallei, en alleen zijn hoofd paste erdoor. ‘Mag ik ook binnenkomen, als de donder nog groter is dan ik?’ fluisterde hij, trillend als een pudding. Bruno keek hem aan, schoof zijn capuchon naar achteren en fluisterde: ‘Ik ben ook een piepklein beetje bang — kom maar dichterbij.’
BOEM!

Rexo stopte zijn rug en staart onder het dak van het houthok. Bruno deed zijn lampje aan, en de tent gloeide als een pompoen. ‘Als het boemt, tellen we: één, twee…’ begon Bruno, maar Pupo piepte er dwars doorheen. ‘Dat is geen drie!’ lachte Rexo.
PIEP!

De donder rommelde weer. Bruno blies zijn wangen bol en rommelde met een piepstemmetje: ‘Boempje!’ Rexo proestte het uit van het lachen en smeekte hem om het nog eens te doen.
BOEMPJE!

ZZZZ!
Toen hield de regen op, de donder trok weg over de heuvels, en honderden vuurvliegjes stegen op boven het meer. De grootste dino van de vallei zag ze niet, want hij sliep, dus legde Bruno een dekentje over zijn neus. Een paar dagen later thuis brulde de stofzuiger, Bruno blies zijn wangen bol — ‘Boempje!’ — en mama schoot in de lach.
Einde van het voorbeeld ✦
Zo begint het hele verhaal. Wil je er zelf een? Vertel het aan je mama of papa.
Sleep met een vinger, spreid twee vingers om in te zoomen. Verder en Terug gaan plaatje voor plaatje.

De Cacaokaart
Lina, Oto en kabouter Kiezel gaan waar nog nooit iemand is geweest. De kristallen in de tunnels gloeien — maar alleen als iemand zingt.
Dit voorbeeld is voorlopig in het Engels — de tekstballonnen worden binnenkort vertaald. De tekst van elke pagina staat vertaald onder het plaatje.
- Prentenboek
Voorbeeld — verzonnen kind

De Cacaokaart
Een boek voor Lina

De ochtend voor een tocht naar waar nog nooit iemand was geweest.
Oto: Mijn eerste kaart! Overgetekend van de oude mijnwerkers — met tekens en al.
Oto: Hopelijk is hij goed.
Kiezel: Oeps. Cacaovingers.
Iskra: Als de lantaarn uitgaat, steek hem dan aan met een steen die vanzelf gloeit.
Lina (denkt): Gewoon een bootje. Ik vouw het meteen weer open.
KRRRT!

Iskra: Ik blijf hier en vier het touw. Trek eraan, dan kom ik.
Oto: Kaart bij me. Kom op!
Kiezel: Hihihi! Glinsters! Hihi…
Oto: Pas op! Als hij lacht, moet hij niezen.
HATSJOEEE!
Kiezel: Het is donker als een sok, als een sok…
Oto: Ze gloeien! Als hij zingt!

Oto: Ik ben bang voor vlinders, zelfs kleine!
Lina: Ik heb per ongeluk een worm gegeten, in de sla!
Oto: Wie heeft mijn kaart gescheurd?!
Oto: Cacaovingers… Kiezel?
Kiezel: Ik… ik heb er alleen op geklopt.

Lina: Deze kant op! Zeker weten!
Oto: Een muur. Geweldig.
Lina: Tralala, alles is top, tralala!
Oto: Zonder Kiezel is het een zaklamp zonder batterij.
Oto: Vijf tunnels en een kaart zonder hoekje. We moeten terug.

Lina: Het was Kiezel niet. Het was ik. Ik heb van de kaart een bootje gevouwen en toen scheurde hij.
Oto: Een bootje? Van mijn eerste kaart?!
Kiezel: …Bleef het tenminste drijven?
Lina: Op het hoekje stond een kristal. Als een tand.
Oto: De tand is het teken van de oude mijnwerkers! Hij wijst de weg.
Kiezel: De tand wijst, de tand wijst…
Oto: Deze kant op!

Lina: Een steen die vanzelf gloeit! En een plek waar nog nooit iemand is geweest!
Lina: Hier is nog nooit iemand geweest… behalve mijn bootje.
Oto: Mijn hoekje! Met deur en al.
Kiezel: Hihi-HATSJOE!
…hatsjoe… hatsjoe…
Oto: De deur… bewoog.
Einde van het voorbeeld ✦
Zo begint het hele verhaal. Wil je er zelf een? Vertel het aan je mama of papa.
Sleep met een vinger, spreid twee vingers om in te zoomen. Verder en Terug gaan plaatje voor plaatje.

Twee seconden
Ema leest stromingen af aan de belletjes en racet tegen haar neef om een stuk van een kaart. En papegaai Echo zegt alles na.
Dit voorbeeld is voorlopig in het Engels — de tekstballonnen worden binnenkort vertaald. De tekst van elke pagina staat vertaald onder het plaatje.
- Klare lijn
Voorbeeld — verzonnen kind

Twee seconden
Een boek voor Ema

Pirateneiland. Eén keer per jaar racen kinderen hier om een stuk van de Grote Kaart.
Kotva: Wie als eerste de bel op de boei bij de vuurtoren luidt, krijgt dit stuk.
Maťo: Ik win, nichtje. Zoals altijd.
Echo: …ALTIJD!
Ema: Echo zegt het laatste woord na. Elk woord.
Echo: …WOORD!
Kubo: De knopen zitten, kapitein.
Ema: Hijs dan het zeil!
Kubo: Maťo’s riemen zijn twee keer zo groot.
Ema: En wij hebben belletjes.

TOEEET!
Maťo: Doei, slakken!
Ema: De belletjes draaien naar links. Daar is een stroming!
Maťo: Hé! Dat is valsspelen!
Echo: …VALSSPELEN!
Kubo: Een stroming is geen valsspelen. Hij is gratis!
Ema: En achter de vuurtoren zit de snelste.
Kubo: Die niet, kapitein. Die is duivels.

Ema: De Duivelskolk. Niemand heeft zich er ooit in gewaagd.
Kubo: Vandaag gaan we naar de boei, kapitein.
Kubo: We liggen voor! Een heel vlot!
Ema: Maťo! Doe de groeten aan de vissen!
Echo: …VISSEN! VISSEN!
Ema: Echo! Stop!
Echo: …STOP!

DING!
Maťo: Eeeerste!
ding.
Kotva: Maťo. Met twee seconden.
Ema: Het komt door die papegaai!
Echo: …PAPEGAAI!

Maťo: Wat zijn dit voor slakken? Waar is de schat?
Maťo: …Ema? Jij kunt stromingen lezen.
Ema: Ik heb verloren met twee seconden. Twee!
Ema: …Laat zien.
Kotva: Van daarboven zie je de stromingen.
Ema: Draai hem, Kubo. Schildpadrots ligt daar.
Ema: Drie ringen en één lange glijbaan… de Duivelskolk!
Maťo: Daarin? …Ik ga niet.

Ema: De kaart gaat die kant op, dus wij ook. We nemen je op sleeptouw.
Maťo: …Goed dan. Maar ik draag de kaart.
Maťo: Ik ken knopen. Een strik houdt altijd.
Kubo: …Altijd?
Echo: …ALTIJD!
Ema: Het is maar een kleine kolk!
Kubo: KLEIN?!
Maťo: Joehoeee!
Ema: Oeps. Hij is groter dan ik dacht!
Maťo: De strik is los!
Ema: Ik draai naar hem toe! Kubo, de lus!
Kubo: Dát is pas een knoop.
Maťo: En dít zijn pas riemen!

Kubo: Dit staat op geen enkele kaart.
Ema: Teken het dan, Kubo!
Maťo: Ik kan er niet bij!
Ema: Kubo, de haak! En houd ons bij het wrak.
Ema: De volgende ligt bij Walviseiland. Revanche?
Maťo: Revanche!
Echo: …REVANCHE!
Stem uit het wrak: …Doe de groeten aan de vissen…
Kubo: Dat… was Echo niet.
Ema: Dat heb ik geroepen. Bij de boei.
Einde van het voorbeeld ✦
Zo begint het hele verhaal. Wil je er zelf een? Vertel het aan je mama of papa.
Sleep met een vinger, spreid twee vingers om in te zoomen. Verder en Terug gaan plaatje voor plaatje.

Twee seconden
Kubo tekent kaarten, Ema leest stromingen. Samen racen ze tegen Maťo om een stuk van de Grote Kaart.
Dit voorbeeld is voorlopig in het Engels — de tekstballonnen worden binnenkort vertaald. De tekst van elke pagina staat vertaald onder het plaatje.
- Klare lijn
Voorbeeld — verzonnen kind

Twee seconden
Een boek voor Kubo

Pirateneiland. Eén keer per jaar racen kinderen hier om een stuk van de Grote Kaart.
Kotva: Wie als eerste de bel op de boei bij de vuurtoren luidt, krijgt dit stuk.
Maťo: Ik win, nichtje. Zoals altijd.
Echo: …ALTIJD!
Ema: Echo zegt het laatste woord na. Elk woord.
Echo: …WOORD!
Kubo: Hijs het zeil!
Ema: Kapitein, de stromingen bruisen vandaag als limonade.
Kubo: Maťo’s riemen zijn twee keer zo groot.
Ema: En wij hebben belletjes.

TOEEET!
Maťo: Doei, slakken!
Ema: De belletjes draaien naar links. Kubo, daar is een stroming!
Maťo: Hé! Dat is valsspelen!
Echo: …VALSSPELEN!
Kubo: Een stroming is geen valsspelen. Hij is gratis!
Ema: En achter de vuurtoren zit de snelste.
Kubo: Die niet. Die is duivels.

Ema: De Duivelskolk. Ooit ga ik erdoorheen. Niemand heeft het ooit gewaagd.
Kubo: Vandaag gaan we naar de boei.
Kubo: We liggen voor! Een heel vlot!
Kubo: Maťo! Doe de groeten aan de vissen!
Echo: …VISSEN! VISSEN!
Ema: Kubo! Het zeil!
Kubo: Echo! Stop!
Echo: …STOP!

DING!
Maťo: Eeeerste!
ding.
Kotva: Maťo. Met twee seconden.
Kubo: Het komt door jouw papegaai!
Echo: …PAPEGAAI!

Maťo: Wat zijn dit voor slakken? Waar is de schat?
Ema: Als dat slakken zijn, zijn het wel hele snelle.
Maťo: …Kubo? Jij tekent toch kaarten?
Kubo: We hebben verloren met twee seconden. Twee!
Kubo: …Laat zien.
Ema: Het zijn stromingen. Maar welke? De zee zit er vol mee.
Kotva: Van daarboven zie je de stromingen.
Kubo: Schildpadrots ligt daar. Dus de kaart gaat zo!
Ema: Drie ringen en één lange glijbaan… de Duivelskolk!
Maťo: Daarin? …Ik ga niet.

Kubo: De kaart gaat die kant op, dus wij ook. Maťo, we nemen je op sleeptouw.
Maťo: …Goed dan. Ik draag de kaart. En ik knoop het touw met een strik.
Ema: Eindelijk de Duivelskolk!
Kubo: Snel, voordat Maťo van gedachten verandert!
Ema: Kubo, jij bent kapitein van het vlot. Niet van mijn wielen.
Kubo: Volg de route! Rechts bij de rots!
Ema: Begrepen! Het is maar een kleine kolk!
Maťo: Joehoeee!
Ema: Oeps, te scherp! Ik draai naar hem toe!
Maťo: De strik is los!
Kubo: Ik gooi een lus!
Kubo: Dát is pas een knoop.
Maťo: En dít zijn pas riemen!

Kubo: Dit staat op geen enkele kaart. Ik teken het!
Ema: Teken snel. Het tij wacht niet.
Maťo: Ik kan er niet bij!
Ema: Kubo, de haak! En houd ons bij het wrak.
Kubo: De volgende ligt bij Walviseiland. Revanche?
Maťo: Revanche!
Echo: …REVANCHE!
Stem uit het wrak: …Doe de groeten aan de vissen…
Ema: Dat… was Echo niet.
Kubo: Dat heb ik geroepen. Bij de boei.
Einde van het voorbeeld ✦
Zo begint het hele verhaal. Wil je er zelf een? Vertel het aan je mama of papa.
Sleep met een vinger, spreid twee vingers om in te zoomen. Verder en Terug gaan plaatje voor plaatje.

Magneet
Tobi zit al twee jaar op de reservebank. Nu krijgt hij een kans: robot Plakkie vangen vóór zonsondergang. Maar zijn nieuwe partner praat met duiven.
Dit voorbeeld is voorlopig in het Engels — de tekstballonnen worden binnenkort vertaald. De tekst van elke pagina staat vertaald onder het plaatje.
- Superhelden
Voorbeeld — verzonnen kind

Magneet
Een boek voor Tobi

Heldenstad. Elk kind heeft hier één kracht. Die van Tobi is een magneet.
Tobi: Zeven lepels tegelijk. Nieuw record!
Torenwachter: Plakkie, de robot van Professor Blunder, is ontsnapt. Hij lijmt de hele stad vast.
Torenwachter: Wie hem vóór zonsondergang terugbrengt, komt bij Team Signaal.
Tobi: Eindelijk. Twee jaar op de bank.
Torenwachter: Je gaat met Lota. Ze is nieuw.
Lota: Hoi. Dit is Roekoe. Hij zegt dat je bril raar is.
Tobi (denkt): Geweldig. Een nieuwkomer en een duif.

Lota: Roekoe zegt dat Plakkie achter de fontein zit.
Tobi: Weet ik. Ik zie hem.
Tobi: Hij is van metaal. Eén ruk en hij is van mij.
SLIIIP!
Lota: Tobi, je vliegt naar hem toe!
Professor Blunder: Plakkie! Stop! Sorry, kinderen!
Tobi: Dat wist ik. Nou ja… bijna.

Lota: De duiven zeggen dat Plakkie niets kapotmaakt. Hij repareert dingen.
Tobi: Met lijm? De hele stad?
Lota: Je lepels trillen.
Tobi: Het zijn mijn lepels niet!
Lota: Als we hem niet vangen, sturen ze me naar huis. Het is mijn eerste dag.
Tobi: Mij sturen ze nergens heen. Ik zit alleen maar.
Lota: Het plein!
Tobi: Kom op!

Tobi: Nu. Alleen het wiel. Rustig…
Lota: Tobi, wacht! De duiven weten waar hij heen gaat!
Professor Blunder: Weer mis!
Tobi: Jij hebt alles verpest!

KLENG-BENG-KLINK!
Lota: …Tobi?
Stem uit de berg: Het gaat. Denk ik.
Lota: Roekoe vraagt of je een druif wilt.
Tobi: Geweldig. Ook nog een koekenpan.

Tobi: Experiment één: aan duiven denken.
Tobi: Experiment twee: niet aan duiven denken.
Lota: Wat doe je daarbinnen?
Tobi: Wetenschap.
Bakker: Mijn koekenpan!
Tobi: Koekenpan — daar. Fiets — daar.
Tobi: Sorry. Ik luisterde niet. Waar gaat Plakkie heen?
Lota: De toren op. De duiven zeggen dat hij het Signaal wil repareren.

Professor Blunder: Plakkie, nee! Lijm glanst niet!
Plakkie: Biep-biep!
KRAAAK!
Lota: Tobi! Het Signaal!
Tobi: Alleen de tank. Heel rustig.
Plakkie: Biep?
Professor Blunder: Zo. Een borstel. En geen slimme ideeën meer, Plakkie.
Lota: Roekoe zegt dat hij het mooi vindt.

Torenwachter: De robot is terug en het Signaal straalt. Wie heeft dat gedaan?
Tobi: De duiven wisten waar hij heen ging.
Lota: En hij wist wat hij eruit moest trekken.
Torenwachter: Jullie zitten in het team. Op proef. Allebei.
Torenwachter: De eerste klus is daar beneden.
Torenwachter: Lijm de hele stad los.
Tobi: …Alles?
Plakkie: Biep!
Lota: Roekoe zegt dat het Signaal het eiland roept.
Tobi: Het eiland? Daar woont niemand.
Wordt vervolgd: Het Signaal van het eiland
Einde van het voorbeeld ✦
Zo begint het hele verhaal. Wil je er zelf een? Vertel het aan je mama of papa.
Sleep met een vinger, spreid twee vingers om in te zoomen. Verder en Terug gaan plaatje voor plaatje.

Nacht vol raadsels
Klára kraakt elk geheimschrift. Voor de Mysterienacht heeft ze vier enveloppen, haar broertje en een speelgoedhamster. Is dat genoeg?
Dit voorbeeld is voorlopig in het Engels — de tekstballonnen worden binnenkort vertaald. De tekst van elke pagina staat vertaald onder het plaatje.
- Anime
Voorbeeld — verzonnen kind

Nacht vol raadsels
Een boek voor Klára

Herfstvakantie bij oma. Zeven dagen. Eén bakkerij. En een broertje.
Mevrouw Lienka: Vier enveloppen. In de laatste zit een wachtwoord voor mij. Geen wachtwoord, geen finish.
Mevrouw Lienka: Wie om acht uur als eerste terug is, komt met zijn naam op het Mysteriebord.
Klára: Team: ik, mijn broertje en Gustáv.
Mevrouw Lienka: Een knuffel telt als een half.
Dávid: Wij zijn ook met z’n tweeën. Rišo is bij zijn oma. We verslaan jullie toch.
Mevrouw Lienka: Alleen vanavond is twee genoeg. Tweeënhalf ook.

EXVVWRS
Dávid: Wat is dit? Tikfouten?
Klára: Eén opschuiven… onzin. Drie… Bushalte.
Vilko: Je bent net een computer.
Eén-nul voor de bezoeker.
Klára: ‘Ga naar de Tijdhoeder.’ Wie is de Tijdhoeder?
Vilko: De wekker van oma?

Het internet weet niets over de Tijdhoeder. Het internet is hier nog nooit geweest.
Ivka: De Hoeder is het beeld bij de school. Dat weet iedereen.
Dávid: Ik wist het eerst.
Ivka: Jij bent altijd de eerste.
Vilko: Zijn we spionnen?
Klára: We zijn toeristen.
PIEP!
Dávid: Volgen jullie ons?
Klára: Ik? Ik laat mijn hamster uit.

(een geheimschrift van symbolen)
(een geheimschrift van symbolen)
(een geheimschrift van symbolen)
▲=U ●=N ■=D ◆=E ★=R ✚=T ▼=H ◐=B ♥=C ♣=O ♠=I ☾=L ✿=W ▶=K ◀=G ✖=S
Ivka: Deze symbolen ken ik niet.
Klára (denkt): Ik wel.
Dávid: We redden het zelf wel.
Klára: Ik ook.
Vilko: Doei!
Klára: ‘Onder het bankje op de heuvel waar de hele wijk ’s winters gaat sleeën.’
Klára: …Geweldig. Welke heuvel?

(een geheimschrift van symbolen)
▲=U ●=N ■=D ◆=E ★=R ✚=T ▼=H ◐=B ♥=C ♣=O ♠=I ☾=L ✿=W ▶=K ◀=G ✖=S
ONDER HET BANKJE OP DE HEUVEL WAAR DE HELE WIJK ’S WINTERS GAAT SLEEËN
7.31 uur. Bericht ontvangen. Er zijn drie heuvels.
Ivka: Bij de garages? In het park? Bij de watertoren?
Dávid: Misschien is het een kaart. Of een pizza.
Klára: Opstaan. We gaan bij iemand binnenvallen.

▲=U ●=N ■=D ◆=E ★=R ✚=T ▼=H ◐=B ♥=C ♣=O ♠=I ☾=L ✿=W ▶=K ◀=G ✖=S
ONDER HET BANKJE OP DE HEUVEL WAAR DE HELE WIJK ’S WINTERS GAAT SLEEËN
(een geheimschrift van symbolen)
Klára: Ik weet wat er staat. Jullie weten welke heuvel.
Dávid: En waarom zouden we delen?
Klára: Omdat ik de helft heb, jullie de helft hebben en Gustáv een half is. En jullie hielden het blad scheef.
Ivka: De hele wijk sleet maar op één heuvel. De Sleeheuvel, achter de garages.
Dávid: Goed. Maar ik ben de kapitein.
Klára: Prima, kapitein.
Vilko: Ik heb honger.

PXIILQ
PXIILQ
PXIILQ
Ivka: Voor één keer ben ik de eerste!
Dávid: De kapitein kraakt het wachtwoord. Onderweg.
Klára: Geef hier!
Dávid: Kapitein! …Hebbes! Donut!
Dávid: Wachtwoord: donut!
Mevrouw Lienka: Nee.
7:59.

De tweeling: Muffin!
Mevrouw Lienka: Goed! Eerste.
Klára: …Muffin.
Mevrouw Lienka: Ook goed. Tweede plaats.
Dávid: De schuld van de kapitein.
Vilko: Ik had ook donut gezegd.
Ivka: Ga je morgen mee? Vrijdag leer je Rišo kennen.
Klára: Morgen. Misschien.
Ivka: Deze is niet van mevrouw Lienka.
Klára: Dan is hij van ons.
Wordt vervolgd: Wie plakt de stippen?
Einde van het voorbeeld ✦
Zo begint het hele verhaal. Wil je er zelf een? Vertel het aan je mama of papa.
Sleep met een vinger, spreid twee vingers om in te zoomen. Verder en Terug gaan plaatje voor plaatje.
Getekend door AI. De kinderen in de voorbeelden zijn verzonnen.